Węglik boru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Węglik boru
Węglik boru
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny B4C
Masa molowa 55,25 g/mol
Wygląd ciemnoszary albo czarny proszek
Identyfikacja
PubChem 123279[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Węglik boru, borokarbid B4C – czarny, krystaliczny, bardzo twardy materiał (9,497 w skali Mohsa). Otrzymywany z węgla i boru w temperaturze 2500 °C. Znajduje zastosowanie w szlifiernictwie, gdzie zastępuje diament. Jest niezwykle odporny chemicznie, z chlorem i tlenem reaguje dopiero w temperaturze powyżej 1000 °C.

W 1943 roku Clark i Hoard ustalili, że elementami strukturalnymi w węgliku boru są proste łańcuchy utworzone z trzech atomów węgla oraz grupy złożone z dwunastu atomów boru ułożonych w narożach niemal regularnego dwudziestościanu.

  • Numer WE: 235-111-5
  • Zapach: bezwonny
  • Temperatura utleniania: 500 °C

Przypisy