Węgorek octowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Węgorek octowy
Turbatrix aceti
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ nicienie
Gromada Secernentea
Rząd Rhabditida
Rodzina Panagrolaimidae
Rodzaj Turbatrix
Gatunek węgorek octowy
Portal Portal Zoologia

Węgorek octowy (łac. Turbatrix aceti) - nicień żyjący w fermentujących owocach oraz w occie winnym. Jest wytrzymały, potrafi żyć w środowisku o charakterze kwasowym, którego pH wynosi od 1,6 do 1,1.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Hodowla węgorka jest mało wymagająca. Jako pokarm można zastosować rozgotowane płatki owsiane (pulpa owsiana). Nicień toleruje temperatury od 0 do 30 stopni Celsjusza, jednak do rozmnażania potrzebuje ciepła, optymalnie 22°C (temperatura pokojowa). W ciągu 2-3 dni można podwoić ich liczebność.
Do zapoczątkowania hodowli należy umieścić łyżeczkę zarodową w plastikowym pojemniku wraz z owsianą pulpą, dolać wody do poziomu około 5 mm nad powierzchnią pulpy. Pojemnik należy przykryć pokrywką lub folią i odstawić w ciepłe miejsce. Należy również zadbać o odpowiednią wentylację w pojemniku (np. robiąc kilka dziurek w pokrywce). Węgorki żyją około 3 tygodni, później hodowlę trzeba odnowić.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Robakowaty kształt ciała, z przodu ciała otwór gębowy, z tyłu odbyt (u samców występuje stek), samica posiada otwór płciowy. Długość ciała 1-2 mm.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W akwarystyce wykorzystywany do karmienia narybku. Do tego celu zakłada się specjalne hodowle.