Węgorzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy osady w woj. zachodniopomorskim. Zobacz też: Węgorzyce - jezioro.
Węgorzyce
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat goleniowski
Gmina Osina
Liczba ludności 220
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 72-221 (Osina)
Tablice rejestracyjne ZGL
SIMC 0780529
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Węgorzyce
Węgorzyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Węgorzyce
Węgorzyce
Ziemia 53°35′33″N 15°02′44″E/53,592500 15,045556Na mapach: 53°35′33″N 15°02′44″E/53,592500 15,045556

Węgorzyce (do 1945 Wangeritz) – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Osina, nad rzeczką Leśnicą, dopływem Pileszy z dorzecza Gowienicy, na Równinie Nowogardzkiej, wśród pól i lasów sosnowych i mieszanych, ok. 2 km na wschód od Osiny.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od czasów średniowiecza osada była podzielona na trzy części. Jedną z nich stanowiło lenno rycerskie zasiedlone w latach 70. XIV wieku jeńcami węgierskimi (po wojnie z Ludwikiem Węgierskim. Druga część była to wieś chłopska, zaś trzecia stanowiła własność Kościoła. Do XV wieku wieś rycerska była podzielona pomiędzy rodziny: von Eberstein, von Knuthen i von Leutzen. W 1455 ród von Leutzen sprzedał majątek Henningowi von Mildenitz, pochodzącemu ze wsi Rybokarty. Pozostałe dwa rody władają majątkami w Węgorzycach do XVII wieku. W 1655 cała wieś zostaje przejęta przez von Midenitzów na drodze kupna i dziedziczenia. Jednak już cztery lata później całą wieś przejmuje rodzina von Edling. W XVIII wieku, za czasów panowania rodu von Lettow powstaje tutaj folwark o powierzchni gruntów liczącej sobie ponad 600 ha. W XIX wieku wieś podzielono na część folwarczną i chłopską. W 1843 zamieszkiwało tutaj ok. 260 osób. Znajdował się tutaj folwark, dwór i kościół. Ostatnią właścicielką wsi przed II wojną światową była Agnes von Lettow-Vorbeck. W 1945 wieś zajęły wojska polskie. Folwark został przejęty przez Państwowe Gospodarstwo Rolne. Zburzono pałac, zaś kościół popadł w ruinę.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Obecna zabudowa wsi pochodzi w większości z czasów polskich. Są to głównie bloki mieszkalne stawiane dla pracowników PGR-ów. We wsi znajduje się również kilka niedokończonych bloków mieszkalnych w stanie surowym. Część starszych budynków mieszkalnych i gospodarczych pochodzi z czasów niemieckich. Są to jednak domy murowane bez większych wartości kulturowych. Najważniejszym zabytkiem są ruiny późnogotyckiego kościoła z końca XV wieku. Był to budynek z kamienia polnego i głazów narzutowych, uzupełniany cegłą. W 1604 roku został przebudowany, zaś podczas zdobywania Pomorza Zachodniego przez wojska polskie i radzieckie w 1945 zniszczony. Był to prosty kościół salowy, zbudowany na planie prostokąta. Na terenie przy dawnym pałacu znajduje się również park krajobrazowy w stylu angielskim. Został on założony na przełomie XVIII i XIX wieku. Znajduje się tam kilka pomnikowych drzew. We wsi znajduje się boisko piłkarskie, przystanek PKS i sklep spożywczy. Okoliczne lasy to tereny dla turystów pieszych i rowerowych, jeziora i stawy zaś, dla wędkarzy. Osada rolniczo-przemysłowa. Węgorzyce łączą się drogami asfaltowymi z Osiną i Redłem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Okoliczne miejscowości: Maciejewo, Osina, Redło, Stare Wyszomierki