Węzeł prosty
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Węzeł prosty, nazywany również płaskim (obie te nazwy używane są również dla innego węzła, zob. węzeł płaski[potrzebne źródło]) - węzeł stosowany w żeglarstwie do łączenia dwóch, niezbyt obciążonych lin o zbliżonych średnicach. Węzła prostego nie należy stosować przy dużych obciążeniach, ponieważ zaciśnięty jest trudny do rozwiązania, może też ulec samoistnemu rozwiązaniu, gdy połączone liny mają śliski oplot i słabą węzłowatość. Podczas wiązania węzła prostego łatwo jest popełnić błąd, który skutkuje powstaniem tzw. węzła babskiego.
[edytuj] Bibliografia
- Adam Gańko, Jerzy Dziewulski: Jachtowe roboty bosmańskie. Warszawa: 1978.
- Wacław Sonelski: Sztuka wiązania węzłów. Katowice: STAPIS, 1995. ISBN 83-85145-66-4.
