Władimir Aksionow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Władimir Aksjonow)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Władimir Wiktorowicz Aksionow, ros. Владимир Викторович Аксёнов (ur. 1 lutego 1935 w Giblicy, obwód riazański, ZSRR) – inżynier, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i praca w OKB-1[edytuj | edytuj kod]

  • 1949 – szkołę podstawową ukończył w rodzinnej Giblicy.
  • 1953 – został absolwentem technikum budowy maszyn i w Kremenczudze rozpoczął naukę w wojskowej szkole przygotowującej pilotów.
  • 1955 – został słuchaczem Czugujewskiej Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczej ale po roku został przeniesiony do rezerwy.
  • 1957 – rozpoczął pracę w biurze konstrukcyjnym Siergieja Korolowa (OKB-1). Na różnych stanowiskach pracował tam aż do momentu przyjęcia do grupy kosmonautów. Uczestniczył w konstruowaniu statków kosmicznych typu Wostok, Woschod, Sojuz i stacji orbitalnej Salut. Poza tym kierował lotniczym doświadczalnym laboratorium zainstalowanym na pokładzie samolotu Tu-104. Odbył na nim blisko 250 lotów, w czasie których ponad 1200 razy znajdował się w stanie nieważkości. Zajmował się zagadnieniami związanymi z oceną, projektowaniem i badaniami doświadczalnymi statków kosmicznych. Ponadto uczestniczył w przygotowywaniu procedur postępowania kosmonautów podczas prac na zewnątrz statku kosmicznego, zarówno w czasie przechodzenia pomiędzy statkami kosmicznymi jak również w warunkach księżycowej oraz sztucznej grawitacji.
  • 1963 – został absolwentem Wszechzwiązkowej Politechniki. Ukończył ją w systemie zaocznym uzyskując tytuł inżyniera mechanika.
  • 1981, 30 grudnia – po obronie pracy w Instytucie Badań Kosmicznych otrzymał stopień kandydata nauk technicznych.

Kariera kosmonauty[edytuj | edytuj kod]

  • 197327 marca został przyjęty do czwartej grupy kosmonautów Biura Konstrukcyjnego "Energia" (w tamtym czasie jeszcze pod nazwą ЦКБЭМ – centralne biuro konstrukcyjne eksperymentalnej budowy maszyn). Razem z Aksionowem w tym zespole znaleźli się również: Aleksandr Iwanczenkow, Walerij Riumin i Giennadij Striekałow.
  • 1974-1976 – w załodze dowodzonej przez Leonida Kizima szkolił się początkowo do lotu na statku Sojuz w ramach wojskowego programu badań, a później do lotu na statku typu Sojuz T, który miał dostarczać załogi na pokład stacji orbitalnych.
  • 1976 – w styczniu wspólnie z Walerijem Bykowskim rozpoczął, jako inżynier pokładowy, trening do misji Sojuza-22.
  • 197615-23 września uczestniczył w locie statku kosmicznego Sojuz 22.
  • 1976-1978 – po zakończonym locie kosmicznym powrócił do grupy kosmonautów przygotowujących się do wypraw na pokładzie statku typu Sojuz T.
  • 1978-1980 – kontynuował szkolenie w załodze, której dowodzenie powierzono Jurijowi Małyszewowi.
  • 19805-9 czerwca wziął udział w misji statku Sojuz T-2.
  • 1980-1984 – pracował w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina. Zajmował się m.in. przygotowywaniem nowych załóg do lotów w kosmos.
  • 1984-1988 – jako zastępca kierownika jednego z kompleksów Zjednoczenia Naukowo-Przemysłowego "Energia" (НПО "Энергия") pracował nad systemami kierowania, cumowania i lądowania statków kosmicznych i stacji orbitalnych.
  • 198817 października w związku z przejściem na emeryturę opuścił korpus radzieckich kosmonautów.

Po opuszczeniu oddziału kosmonautów[edytuj | edytuj kod]

  • 1988 – został dyrektorem Państwowego Centrum Naukowo-Badawczego zajmującego się badaniem zasobów naturalnych Ziemi przy wykorzystaniu sztucznych satelitów.
  • 1990-1992 – był generalnym dyrektorem Zjednoczenia Naukowo-Badawczego "Planeta" (НПО "Планета").
  • 1990-1996 – pełnił funkcję zastępcy przedstawiciela rady dyrektorów "Mosbiznesbanku" ("Мосбизнесбанк").
  • 1996 – został przedstawicielem prezydium organizacji społecznej "Duchowy Ruch Rosji".
  • 2001 – został prezesem fundacji naukowej "Instytut Problemów Bezpieczeństwa i Ustawicznego Rozwoju".

Loty załogowe[edytuj | edytuj kod]

Pojazd kosmiczny Sojuz 22 wystartował w kosmos z kosmodromu Bajkonur 15 września 1976. Wyprawą dowodził Walerij Bykowski a Władimir Aksionow pełnił funkcje inżyniera pokładowego. Lot prawie w całości poświęcony był badaniom Ziemi. W tym celu zapasowy statek kosmiczny Sojuz przewidziany do misji Sojuz-Apollo został specjalnie przebudowany. Zainstalowano w nim skonstruowaną w NRD wielozakresową kamerę o 6 obiektywach pracującą w zakresie światła widzialnego i podczerwieni. Podczas trwającej tydzień misji kosmonauci wykonali 2 400 zdjęć powierzchni ZSRR oraz NRD. Na Ziemię powrócili 23 września 1976 lądując w odległości ok. 150 km od Celinogradu.

Była to pierwsza załogowa misja zmodyfikowanego statku kosmicznego serii Sojuz. Wyprawą dowodził Jurij Małyszew a Aksionow, tak jak poprzednio, był inżynierem pokładowym. Lot miał na celu potwierdzenie skuteczności zastosowanych rozwiązań technicznych. Start z kosmodromu Bajkonur nastąpił 5 czerwca 1980. Dzień później statek połączył się z zespołem orbitalnym Salut 6Sojuz 36, na pokładzie której znajdowała się czwarta stała załoga – Leonid Popow i Walerij Riumin. Po trzech dniach wspólnych prac statek Sojuz T-2 odcumował od stacji orbitalnej i powrócił na Ziemię lądując w odległości ok. 200 km od Dżezkazganu.

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Władimir W. Aksionow
Numer
Data startu
Statek kosmiczny
Data lądowania
Statek kosmiczny
Funkcja
Czas trwania
1
15 września 1976
Sojuz 22
23 września 1976
Sojuz 22
inżynier pokładowy
7 dni 21 godzin 52 minuty i 17 sekund
2
5 czerwca 1980
Sojuz T-2
9 czerwca 1980
Sojuz T-2
inżynier pokładowy
3 dni 22 godziny 19 minut i 30 sekund
Łączy czas spędzony w kosmosie – 11 dni 20 godzin 11 minut i 47 sekund

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]