Władimir Kasatonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władimir Kasatonow
Влади́мир Афана́сьевич Касато́нов
admirał floty
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1910
Peterhof,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 1989
Moskwa,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19271989
Siły zbrojne Naval Ensign of the Soviet Union.svg WMF ZSRR
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca Grupa Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR

Władimir Afanasjewicz Kasatonow ros. Влади́мир Афана́сьевич Касато́нов (ur. 21 lipca 1910 w Peterhofie, zm. 9 czerwca 1989 w Moskwie) – radziecki dowódca, admirał floty, Bohater Związku Radzieckiego.

W latach 1927-1931 był studentem Szkoły Marynarki Wojennej im. M. W. Frunzego w Leningradzie. W 1932 roku rozpoczął służbę jako oficer wachtowy – sternik okrętu podwodnego na Bałtyku.

W okresie 1932-1937 był zastępcą dowódcy i dowódcą okrętu podwodnego we Flocie Oceanu Spokojnego; uczestniczył w eksperymentach związanych z wykorzystaniem pełnej autonomiczności okrętu.

Następnie do 1939 roku był dowódcą okrętu podwodnego i dowódcą dywizjonu okrętów podwodnych. W latach 1939-1941 studiował w Akademii Marynarki Wojennej, po czym w 1941 roku objął stanowisko szefa sztabu szkolnego dywizjonu okrętów podwodnych na Bałtyku.

Po napaści Niemiec na ZSRR do 1945 roku był szefem oddziału dalekowschodniego Dowództwa Sztabu Generalnego; brał udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu Konferencji Jałtańskiej.

Od 1945 roku jako kontradmirał był do 1947 roku szefem sztabu Kronsztadzkiego Morskiego Rejonu Obronnego. Od 1947 do 1954 roku pełnił służbę w Sztabie Generalnym ZSRR, następnie w sztabie Floty Oceanu Spokojnego. W 1951 roku został mianowany wiceadmirałem.

W latach 1954-1955 pełnił funkcje dowódcze we Flocie Baltyckiej. W 1955 roku mianowany został admirałem.

Od 1955 do 1962 roku dowodził Flotą Czarnomorską, a od 1962 roku – Flotą Północną; w 1963 roku kierował rejsem atomowego okrętu podwodnego na biegun północny.

Od 1964 roku był pierwszym zastępcą Dowódcy Marynarki Wojennej ZSRR. Do stopnia admirała floty mianowany 18 czerwca 1965 roku. W 1966 roku otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.

Od 1974 roku był inspektorem wojskowym Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

Trzykrotnie nagrodzony Orderem Lenina, Orderem Rewolucji Październikowej, dwoma Orderami Czerwonego Sztandaru, orderem Nachimowa II stopnia, dwoma Orderami Wojny Ojczyźnianej I stopnia, orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, Czerwonej Gwiazdy, „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III stopnia, medalami.

Autor wspomnień „Farwaterami fłotskoj służby” («Фарватерами флотской службы»).

Zmarł 9 czerwca 1989 roku, został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]