Władimir Wojnowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Wojnowicz
Fotografia Wojnowicza, 2010
Fotografia Wojnowicza, 2010
Imiona i nazwisko Władimir Nikołajewicz Wojnowicz
(ros. Владимир Николаевич Войнович)
Data i miejsce urodzenia 26 września 1932
Tadżycka Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka Stalinabad
Zawód pisarz, żołnierz, malarz, dziennikarz
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo radzieckie, rosyjskie, niemieckie
Okres od 1958
Gatunki proza, liryka, dramat, publicytyka
Ważne dzieła Moskwa 2042, Iwankiada, Życie i niezwykłe przygody żołnierza Iwana Czonkina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Władimir Wojnowicz w Wikiźródłach
Wikicytaty Władimir Wojnowicz w Wikicytatach
Strona internetowa

Władimir Nikołajewicz Wojnowicz (ros. Владимир Николаевич Войнович; ur. 26 września 1932 w Stalinabadzie, Tadżycka SRR) – rosyjski prozaik, poeta, malarz. Jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy rosyjskich. W swoich utworach opisuje absurdy życia człowieka radzieckiego i Rosji postkomunistycznej[1].

Popularność przyniosła mu wydana w Paryżu w 1976 powieść satyryczna Życie i niezwykłe przygody żołnierza Iwana Czonkina zawierająca groteskowy obraz Armii Czerwonej w latach II wojny światowej[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W młodości pracował w kołchozach, na budowach i w wojsku. Debiutował w roku 1958 jako poeta. Sławę i pieniądze przyniosła mu piosenka 14 minut przed startem, która stała się hymnem kosmonautów radzieckich. Jej słowa zacytował na Placu Czerwonym Nikita Chruszczow, witając kosmonautów, którzy powrócili z orbity. W latach 60. opublikował kilka opowieści w konwencji życiowego prawdopodobieństwa, w których przedstawił ludzi młodych i uczciwych, walczących z zakłamaniem i obojętnością otoczenia: Tu mieszkamy (1961), Chcę być uczciwym (1963), Przyjaciele (1967). Utwory te istnieją także w przeróbkach scenicznych dokonanych przez samego autora. W tych latach Wojnowicz pracował również nad utworem swojego życia – satyryczną powieścią Życie i niezwykłe przygody żołnierza Iwana Czonkina, która przez wiele lat była znana w ZSRR jedynie z wydań drugiego obiegu. Pierwsza część tego utworu została opublikowana na Zachodzie w 1969 r., całość w 1975 r., w ZSRR w 1989 r. Wojnowicz stworzył barwną postać prostego żołnierza, literackiego kuzyna Szwejka, jako pierwszy rosyjski pisarz w satyrycznym zwierciadle ukazał Armię Czerwoną w czasie II wojny światowej i wykreował groteskowy obraz Stalina. Dalsze losy Czonkina, Wojnowicz przedstawił w powieści Pretendent do tronu opublikowanej na Zachodzie 1979 r., odsłaniającej dwulicowość całej radzieckiej rzeczywistości. Na emigracji autor wydał również mikropowieść Czapka (1988) będąca satyrą odnoszącą na Związek Pisarzy Radzieckich i panującą w nim reglamentację dóbr.

W 1974 r. Wojnowicza wykluczono ze Związku Pisarzy. W 1980 r. pisarz wyemigrował na Zachód. W 1981 r. decyzją Breżniewa został pozbawiony obywatelstwa radzieckiego, co było rzadką formą represji wobec niepokornych pisarzy radzieckich. Na emigracji napisał szereg opowiadań i felietonów, sztuki teatralne Trybunał (1985) i Fikcyjne małżeństwo (1985, w ZSRR 1990), satyryczną powieść-ostrzeżenie Moskwa 2042 (1986) przedstawiającą wizję przyszłości Rosji, jeśli pieriestrojka skończyłaby się fiaskiem i będącą współczesną antyutopią, w której zawarł m.in. drwinę z Sołżenicyna, w powieści – Sim Simicz Karnawałowicz, jako kandydata na charyzmatycznego przywódcę narodu. Jest także autorem opowieści w tonacji czarnego humoru Drogą korespondencji (1968, opublikowana na Zachodzie w 1973 r., w ZSRR 1989 r.) i ostrej satyry na radziecką nomenklaturę czasów zastoju Iwankiada (1975, opublikowana na Zachodzie w 1976 r., w ZSRR w 1989 r.), zbioru opowiadań i tekstów publicystycznych Antyradziecki Związek Radziecki. Od połowy lat 90. Wojnowicz zajmuje się też malarstwem prymitywnym.

Wybrana twórczość[3][edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

Nowele i opowiadania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła w języku angielskim

Źródła w języku rosyjskim