Władysław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy imienia. Zobacz też: miejscowość o tej nazwie.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Władysław w Wikisłowniku

Władysław (Wladislao, 1380) - polskie zapożyczenie od bohemizmów słowiańskich typu własny, zwłaszcza czy Władysław (=czeskie vlastn; zvlaste, Vladislav), imię złożone jest z dwu członów: vlad- "władać" oraz -slav "sława"[1] i oznacza "ten, który włada sławą", t.j. "sławny, znamienity".

Pierwszym Władysławem wśród Piastów był Władysław I Herman, syn Kazimierza I Odnowiciela i Dobroniegi Marii. Istnieje teoria, iż jest to pierwotnie imię bułgarskie, zapożyczone przez Węgry do Polski[2].i za pośrednictwem polskim zaszczepione w Czechach. Na polskim gruncie powstała również inna forma tego imienia, bardziej dostosowana do specyfiki jęz. polskiego: Włodzisław. Nie jest możliwe dokładne określenie, która z tych form pojawiła się w Polsce wcześniej, jakkolwiek w obu przypadkach dotyczy to XI wieku. Ostatnim Władysławem wśród Piastów był Władysław zatorski, z linii książąt cieszyńskich i oświęcimskich, zmarły pod koniec XV wieku[2].

Istnieje również bardzo rzadko występująca forma Ładysław, stanowiąca zapożyczenie z języków sąsiednich, zwł. czeskiego i słowackiego.

"Włodzisław" wyraźnie nazwany zakonnikiem reguły św. Benedykta (fratri nostro Wladislao de Polonia monacho dieti monasterii nostri"[3]

Patronem tego imienia jest św. Władysław, król Węgier.

Od imienia Władysław pochodzi nazwisko Władysławski nadane Gabrielowi Prewancjuszowi na cześć królewicza Władysława (z rodu Wazów), którego był nauczycielem.

Władysław imieniny obchodzi: 12 czerwca i 30 czerwca (przesunięte z 27 czerwca), 25 września lub 4 maja.

Królowie i książęta polscy o imieniu Władysław:

Zobacz też:

Znane osoby noszące imię Władysław:

Zobacz też:

Przypisy

  1. Studia z filologii polskiej i słowiańskiej, t. 31-32, 1993 s. 208
  2. 2,0 2,1 Delimata, M., Dziecko w Polsce średniowiecznej, Poznań 2004, ISBN 83-7177-361-7
  3. Genealogia Piastów. Oswald Balzer. wyd. 1980