Władysław Antoni Żmuda

Władysław Żmuda
Imię i nazwisko	Władysław Antoni Żmuda
Data i miejsce urodzenia	6 czerwca 1954 Lublin, Polska
Pozycja	obrońca
Wzrost	187 cm
Masa ciała	85 kg
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1966–1972 1972–1974 1974–1980 1980–1982 1982–1984 1984 1984–1987	Motor Lublin Gwardia Warszawa Śląsk Wrocław Widzew Łódź Hellas Werona Cosmos Nowy Jork US Cremonese	34 (0) 67 (1) 7 (0) 43 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1973–1986	Polska	91 (2)

Dorobek medalowy

Igrzyska olimpijskie Srebro Montreal 1976 Piłka nożna Mistrzostwa świata Srebro RFN 1974 piłka nożna Srebro Hiszpania 1982 piłka nożna

Władysław Żmuda i Wim Jansen. Polska – Holandia 2:0. Chorzów, 1979

Władysław Antoni Żmuda (ur. 6 czerwca 1954 w Lublinie) – były polski piłkarz i trener piłkarski, przewodniczący Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Na boisku występował w formacji obronnej. Swoją karierę rozpoczynał w Motorze Lublin. Grał także w Gwardii Warszawa, Śląsku Wrocław i Widzewie Łódź, później również w drużynach włoskich (Hellas Werona, US Cremonese) i amerykańskich. Trzykrotny mistrz Polski (w 1977 ze Śląskiem, w 1981 i 1982 z Widzewem). W reprezentacji Polski od 1973 do 1986 (91 meczów i 2 gole – to szósty wynik w klasyfikacji); czterokrotnie brał udział w Mistrzostwach Świata w piłce nożnej (1974 – srebrny medal za 3. miejsce), 1978, 1982 – srebrny medal za 3. miejsce i 1986). Do Żmudy należy rekord występów wśród polskich piłkarzy występujących na MŚ – aż 21 gier w czterech kolejnych finałach (do 1998 roku był to 2 wynik po Uwe Seeler z RFN). Zdobył również srebrny medal olimpijski w Montrealu (1976).

Jako trener współpracował z Pawłem Janasem – szefem reprezentacji olimpijskiej, walczącej bez powodzenia o występ na igrzyskach w Sydney (2000), oraz w 2003, gdy ten prowadził już pierwszą drużynę narodową, następnie z selekcjonerem pierwszej reprezentacji Jerzym Engelem (m.in. na Mundialu w Korei i Japonii 2002). Samodzielnie, bez sukcesów, prowadził polską reprezentację młodzieżową w eliminacjach Młodzieżowych Mistrzostw Europy w 2006.

Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego we Wrocławiu i Międzynarodową Szkołę Trenerską we Włoszech. Z wykształcenia jest nauczycielem wf i trenerem pierwszej klasy piłki nożnej.

20 marca 2009 został trenerem juniorskiej reprezentacji Polski U-16.

Zobacz też

• Afera na Okęciu

Bibliografia

1. Andrzej Gowarzewski, Polonia, Warszawianka, Gwardia, prawdziwa historia trzech klubów. Wydawnictwo GiA, Katowice 2003 (7. część cyklu Kolekcja Klubów)
2. Marek Ordyłowski, Zbigniew Schwarzer, Leonard Szymański, 50 lat wrocławskiego sportu – 1945–1995, ISBN 978-83-89518-67-5