Władysław Bakałowicz
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Władysław Bakałowicz (ur. w 1831 w Chrzanowie, zm. w 1904 w Paryżu) – malarz rodzajowy i portrecista.
W latach 1846–1852 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Początkowo malował portrety pastelowe, później zajmował się malarstwem historycznym i rodzajowym. W 1863 roku wyjechał do Paryża, gdzie zyskał powodzenie malując obrazki drobne, przeważnie figury w strojach XVI i XVII wieku, zwłaszcza sceny z życia dworu francuskiego, za panowania Henryka II Walezjusza.
Zobacz też:
- Stefan Bakałowicz (1857–1947), malarz, syn Władysława Bakałowicza
- Wiktoryna Józefa Bakałowicz, (1835–1874), aktorka teatralna, żona Władysława Bakałowicza
Bibliografia [edytuj]
- Helena d'Abancourt, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 225. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03484-0
