Władysław Jagusztyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Jagusztyn
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1915
Żołynia
Data i miejsce śmierci 16 czerwca 1969
okolice Kutna
Poseł III kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 16 kwietnia 1961
do 16 kwietnia 1965
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Partyzancki
Grób Władysława Jagusztyna na Wojskowych Powązkach

Władysław Jagusztyn (ur. 20 stycznia 1915 w Żołyni, zm. 16 czerwca 1969 pod Kutnem) – polski działacz państwowy, poseł na Sejm PRL I, II i III kadencji (1952–1965), zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (1962–1969).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wykształcenie prawnicze. Od 1933 był działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej "Wici" i Stronnictwa Ludowego na terenie województwa lwowskiego. W okresie II wojny światowej walczył w Batalionach Chłopskich jako komendant podokręgu Rzeszów. Po 1945 również aktywny w ruchu ludowym, związany z jego prokomunistyczną częścią. W 1949 został członkiem Rady Naczelnej Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, następnie był m.in. sekretarzem Naczelnego Komitetu ZSL (1956–1962). W wyborach w 1952 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski jako przedstawiciel okręgu Jarosław, następnie posłował z okręgów Rzeszów (1957–1961) i Rybnik (1961–1965). Pracował w Komisjach Oświaty, Nauki i Kultury (1952–1956), Spraw Zagranicznych (1957–1961) oraz Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego (1961–1965). W 1962 objął funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Był również członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Zginął tragicznie, wracając z Międzynarodowych Targów Poznańskich[1]. W wypadku samochodowym pod Kutnem śmierć poniósł również wiceprzewodniczący Komitetu Planowania Socjalistycznej Republiki Rumunii Dumitru Usturoi oraz dwóch innych pracowników Komisji Planowania PRL.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżami Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Grunwaldu III klasy oraz Krzyżem Partyzanckim. Został pochowany w Alei Zasłużonych Cmentarza Komunalnego na Powązkach[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Weroniką Wilbik-Jagusztynową, miał córki[3].

Przypisy

  1. Tragiczna katastrofa samochodowa, "Życie Warszawy", nr 143 z 17 czerwca 1969, s. 1
  2. Pogrzeb Wł. Jagusztyna w Alei Zasłużonych na Powązkach, "Życie Warszawy", nr 146 z 20 czerwca 1969, s. 4
  3. "Życie Warszawy", nr 148 z 22–23 czerwca 1969, s. 11

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Jagusztyn, "Życie Warszawy", nr 143 z 17 czerwca 1969, s. 5 (także: nekrologi w tym samym numerze)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]