Władysław Segda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Hipolit Segda
pułkownik żandarmerii pułkownik żandarmerii
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1895
Przemyśl
Data i miejsce śmierci 1994
Edynburg
Przebieg służby
Lata służby 1915-1990
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia Wojsko Polskie
Jednostki 5 Dywizjon Żandarmerii
Dywizjon Szkolny Żandarmerii
1 Dywizjon Żandarmerii
3 Batalion Pancerny
Stanowiska oficer śledczy
oficer mobilizacyjny
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Władysław Hipolit Segda
Dyscypliny szermierka
Dorobek medalowy

Władysław Hipolit Segda (ur. 25 maja 1895 w Przemyślu, zm. 1994 w Edynburgu) – polski szermierz, dwukrotny medalista olimpijski, pułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Władysław Hipolit Segda urodził się 25 maja 1895 roku w Przemyślu, w rodzinie Kazimierza i Marii z Łaszkiewiczów. Był jednym z pionierów szermierki sportowej w Polsce, nie tylko jako zawodnik, ale także działacz Polskiego Związku Szermierczego oraz PKOl. Walczył we wszystkich broniach, w każdej zostając indywidualnym mistrzem Polski (łącznie 13 tytułów). Trzy razy brał udział w igrzyskach olimpijskich (1928-1936) i zdobył dwa brązowe medale (oba w drużynie szablistów), w Amsterdamie i Los Angeles. Startował w barwach AZS Kraków, Legii Warszawa oraz Warszawianki.

W czasie I wojny światowej służył w cesarskiej i królewskiej armii. 23 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do żandarmerii[1][2]. 1 czerwca 1921 pozostawał na ewidencji 5 Dywizjonu Żandarmerii w Krakowie[3].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 roku i 58. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[4]. W 1928 roku pełnił służbę Dywizjonie Szkolnym Żandarmerii w Grudziądzu[5], a cztery lata później w 1 Dywizjonie Żandarmerii[6].

Na turnieju szermierczym rozegranym w dniach 18-21 września 1923 roku, w trakcie „Głównych Igrzysk Sportowych o Mistrzostwo Wojska Polskiego” zajął I miejsce w szpadzie wśród oficerów[7].

Na rozegranym w dniach 6-8 maja 1927 roku w Warszawie konkursie szermierczym o mistrzostwo Wojska Polskiego zwyciężył we florecie wśród oficerów[8].

Na rozegranych w dniach 24-26 lutego 1933 roku we Lwowie zawodach szermierczych o mistrzostwo wojska zwyciężył w szermierce na szable wśród oficerów, w grupie olimpijskiej i został mistrzem wojska na 1933 rok[9].

Na majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W 1939 roku pełnił służbę na stanowisku oficera mobilizacyjnego 3 Batalionu Pancernego w Warszawie[10]. Walczył w kampanii wrześniowej, później w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie pozostał na emigracji.

Jego wnuczka, Dorota Segda, jest znaną polską aktorką[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 2 z 12 stycznia 1919 r., poz. 68.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 3 z 14 stycznia 1919 r., poz. 148.
  3. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 403, 863.
  4. Rocznik oficerski 1923, s. 1057, 1064.
  5. Rocznik oficerski 1928, s. 672, 675.
  6. Rocznik oficerski 1932, s. 288, 791.
  7. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 18 marca 1924 r., poz. 164.
  8. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 6 lipca 1927 r., s. 295.
  9. Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 26 maja 1933 r., obwieszczenie Biura Ogólno Organizacyjnego M.S.Wojsk. L. 2560-11 Wyszk.
  10. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939 roku, Księgarnia Akademicka, Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, Kraków 2006, s. 282, 793.
  11. Dorota Segda szczerze o pracy z Danielem Olbrychskim - Kultura i Sztuka - Kultura wysoka i masowa - Dziennik.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
  • Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]