Władysław Syrokomla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik Władysław Franciszek Kondratowicz
Ludwik Władysław Franciszek Kondratowicz
Autograph-WladyslawSyrokomla.svg
Syrokomla
Syrokomla
Data urodzenia 29 września 1823
Miejsce urodzenia Smolhów
Data śmierci 15 września 1862
Miejsce śmierci Wilno
Rodzina Kondratowicz
Rodzice Aleksander Kajetan Kondratowicz
Wiktoria Złotkowska
Małżeństwo Paulina Mitraszewska

Władysław Syrokomla, właśc. Ludwik Władysław Franciszek Kondratowicz herbu Syrokomla (ur. 29 września 1823 w Smolhowie, zm. 15 września 1862 w Wilnie) – polski poeta i tłumacz epoki romantyzmu. Nazywany często lirnikiem wioskowym, autor ironicznych wierszy stylizowanych na XVIII-wieczną sielankę oraz przyśpiewek ludowych.

Spis treści

Rodzina [edytuj]

Pochodził z niezamożnej rodziny szlacheckiej. Jego rodzicami byli Aleksander Kajetan prywatny komornik, a później dzierżawca jednej z wsi należących do Radziwiłłów[1] oraz Wiktoria z domu Złotkowska. Dnia 16 kwietnia 1844 w Nieświeżu Władysław Syrokomla zawarł związek małżeński z Pauliną Mitraszewską, która później urodziła mu czworo dzieci.

Życiorys [edytuj]

W latach 1833-1837 kształcił się w prowadzonej przez dominikanów szkole w Nieświeżu, a później w Nowogródku, ale ze względów finansowych zrezygnował z nauki i zaczął pracę jako kancelista w dobrach Radziwiłłów.

W latach 1844-1853 dzierżawił wieś Załucze. Od 1853 dzierżawca Borejkowszyzny pod Wilnem. Zwolennik uwłaszczenia chłopów, współpracownik Kuriera Wileńskiego, uczestniczył w manifestacjach patriotycznych. Uwięziony w 1861 przez władze rosyjskie i przymusowo osadzony w Borejkowszczyźnie. Został pochowany na cmentarzu na Rossie w Wilnie. W pogrzebie poety wzięło udział kilkanaście tysięcy osób.

Był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[2].

Strona tyt. Urodzonego Jana Dęboroga, wyd. z 1880

Tłumaczenia [edytuj]

Dokonał przekładów z języka niemieckiego: Goethego, Heinego, z języka rosyjskiego: Rylejewa, Lermontowa, Niekrasowa, Szewczenki, Berangera, a także licznych przekładów z łaciny staropolskich pisarzy Klemensa Janickiego, Jana Kochanowskiego, Mikołaja Smoguleckiego, Joachima Bielskiego, Sebastiana Klonowicza,

Twórczość literacka [edytuj]

Pisał pod pseudonimem literackim Władysław Syrokomla wykorzystując do niego drugie imię oraz rodzinny herb Syrokomla. W 1844 zadebiutował gawędą poetycką Pocztylion. Często przypisuje mu się autorstwo tekstu piosenki Wlazł kotek na płotek, jednak jego tekst opiera się na oryginalnej, ludowej przyśpiewce.

Dzieła [edytuj]

poetyckie [edytuj]

  • Gawędy i rymy ulotne (1853)
  • Urodzony Jan Dęboróg (1854)
  • Poezje ostatniej godziny
  • Wyzwolenie włościan
  • Margier. Poemat z dziejów Litwy (1855) – na jego podstawie powstało libretto do opery Margier Konstantego Gorskiego
  • Wielki Czwartek (1856)
  • Janko Cmentarnik (1857)
  • Kasper Kaliński (1858)
  • Chatka w lesie (1855-1856)
  • Hrabia na Wątorach (1856)
  • Możnowładcy i sierota (1859)
  • Wiejscy politycy (1858)
  • Wojnarowski
  • Podróż swojaka po swojszczyźnie

naukowe [edytuj]

  • Wędrówki po moich niegdyś okolicach: wspomnienia, studja historyczne i ... (1853)
  • Istorli︠a︠ pol'skol literatury (1860)
  • Dzieje literatury w Polsce od pierwiastkowych czasów do XVII wieku (1875)

Upamiętnienie [edytuj]

W Warszawie na Bródnie (dzielnica Warszawa-Targówek) znajdują się aż dwie ulice poświęcone poecie: ulica Ludwika Kondratowicza oraz ulica Władysława Syrokomli, jak również w Bydgoszczy w dzielnicy Jary, w Krakowie, Wodzisławiu Śląskim, Rzeszowie, w Ostrowcu Świętokrzyskim, w Lęborku, w Poznaniu na Piątkowie, a także we Wrocławiu na Karłowicach.

Bibliografia [edytuj]

  • Józef Kraszewski, "Władysław Syrokomla", Warszawa. Księgarnia G. Gebethnera i R. Wolffa 1863.
  • "Poezye Ludwika Kondratowicza (Władysława Syrokomli)", Tom I, Mikołów Warszawa 1908.
  • Kościałkowska Wilhelmina Zyndram, "Władysław Syrokomla : studium literackie", Wilno 1881.

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. "Poezye Ludwika Kondratowicza (Władysława Syrokomli)", Tom I, Mikołów Warszawa 1908, str.13.
  2. Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 3.