Władysław Taczanowski (zoolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Władysława Taczanowskiego, zoologa. Zobacz też: Władysław Taczanowski (polityk).
Władysław Taczanowski
Władysław Taczanowski
Jastrzębiec
Jastrzębiec
Data urodzenia 1 marca 1819
Miejsce urodzenia Jabłonna
Data śmierci 17 stycznia 1890
Miejsce śmierci Warszawa
Rodzice Kazimierz Taczanowski[1]
Izabella z Owidzkich[1]
Grób zoologa Władysława Taczanowskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Władysław (Ladislaus) Taczanowski (ur. 1 marca 1819 w Jabłonnie k. Lublina – zm. 17 stycznia 1890 w Warszawie) – polski ornitolog. Władysław Taczanowski pochodził ze starej wielkopolskiej rodziny szlacheckiej Taczanowskich. W młodości studiował w Paryżu. W latach 1840-1855 był domownikiem u biskupa Walentego Baranowskiego

Od 1855 r. adiunkt i od 1862 r. kierownik (po Feliksie P. Jarockim) oraz kustosz Gabinetu Zoologicznego Szkoły Głównej w Warszawie (od 1869 r. Uniwersytetu Warszawskiego).

W okresie 1860-1890 pracował w muzeach europejskich, m.in. w Wiedniu, Berlinie, Paryżu i Londynie. W latach 1866-1867 przebywał wraz z Antonim Wagą oraz braćmi Aleksandrem i Konstantym Branickimi na wyprawie naukowej (finansowanej przez tych ostatnich) w Algierii. Od 1867 członek ówczesnej algierskiej Académie Hippone (obecnie Université Badji Mokhtar – Annaba) w Bône (Annaba).

Autor ok. 590 prac naukowych i opracowań haseł encyklopedycznych (większość haseł zoologicznych w Encyklopedii powszechnej S. Orgelbranda), m.in.: „O ptakach drapieżnych w Królestwie Polskim pod względem wpływu, jaki wywierają na gospodarstwo ogólne” (1860), „Oologia ptaków polskich” (1862), „Ptaki krajowe” (t. 1-2, 1882), „Spis ptaków Królestwa Polskiego, obserwowanych w ciągu ostatnich lat pięćdziesięciu” (1888).

Opracował opis ornitofauny Ameryki Południowej i Środkowej, m.in.: Peru – „Ornithologie du Pérou”, t. 1-4 (1884-1886).

Na podstawie informacji zebranych przez zesłańców polskich z Syberii, m.in. przez B. Dybowskiego napisał „Faune ornithologique de la Sibérie orientale” (część 1-2, 1891-1894).

Oprócz ptaków interesował się pajęczakami, czego owocem były m.in. prace:

  • Les Aranéides de la Guyane française”, Horae Societatis entomologicae Rossicae (1871),
  • „Les Aranéides de la Guyane française”, Horae Societatis entomologicae Rossicae (1873),
  • „Les Aranéides du Pérou. Famille des Attidés” (1879).

Doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1887.

Jego imieniem nazwano gatunek z rodzaju aguti: Agouti taczanowskii (Stolzmann, 1865) oraz gatunki ptaków[2]:

a także nazwy gatunków stosowane przez polskich ornitologów:

Władysław Taczanowski jest odkrywcą ponad 40 gatunków i ponad 20 podgatunków ptaków.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Genealogia Władysława Taczanowskiego
  2. Mielczarek P., Cichocki W., 1999, Polskie nazewnictwo ptaków świata, Notatki Ornitologiczne tom 40 – zeszyt specjalny.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]