Władysław Terlecki (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Terlecki
Wladyslaw Terlecki.jpg
Imiona i nazwisko Władysław Lech Terlecki
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1933
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 3 maja 1999
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura, teatr
Ważne dzieła Dwie głowy ptaka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Władysława Terleckiego na Wojskowych Powązkach

Władysław Lech Terleckipisarz, scenarzysta, autor powieści i opowiadań, w tym historycznych, związanych tematycznie z powstaniem styczniowym (Spisek, Dwie głowy ptaka, Powrót z carskiego sioła, Rośnie las, Lament), słuchowisk, utworów dramatycznych i filmowych oraz scenariuszy. Od roku 1958 do końca życia mieszkaniec Komorowa pod Warszawą.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Absolwent II LO im. R. Traugutta w Częstochowie. W 1951 roku przyjęty na studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim których nie ukończył. Debiut literacki w tygodniku "Dziś i Jutro" w roku 1953. W latach 1954 - 1958 redaktor w "WTK" i "Dziś i Jutro". W latach 1958 - 1968 redaktor działu prozy w dwutygodniku "Współczesność". Od 1967 przez pewien czas redaktor literacki w Polskim Radiu. W latach siedemdziesiątych współpracował nieoficjalnie z Radiem Wolna Europa. W 1972 otrzymał Nagrodę im. Kościelskich. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Pracowników Radia Wolna Europa w Warszawie. Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

W 2013 roku Władysław Terlecki został oskarżony o współpracę z SB[1], co jednak okazało się pomyłką autora publikacji[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Autor reportaży, nowel, powieści i opowiadań, słuchowisk, dramatów i publicystyki. Pisarz o niezaprzeczalnie wysokiej pozycji w świecie literatury. Imponujące dokonania artystyczne. Charakterystyczny styl i oryginalna problematyka. Jedna z najciekawszych osobowości polskiej literatury XX wieku.

  • Kocie łby (1956)
  • Podróż na wierzchołku nocy (1958)
  • Pożar (1962)
  • Spisek (1966),
  • Sezon w pełni (1967)
  • Gwiazda Piołun (1968)
  • Dwie głowy ptaka (1970)
  • Pielgrzymi (1972)
  • Powrót z Carskiego Sioła (1973)
  • Czarny romans (1974)
  • Odpocznij po biegu (1975)
  • Herbatka z nieobecnym (słuchowiska radiowe, 1976)
  • Rośnie las (1977)
  • Wczesny powrót (1978)
  • Złoty wąwóz (wybór opowiadań 1978)
  • Twarze 1863 (1979)
  • Zwierzęta zostały opłacone (1980)
  • Trzy etiudy kryminalne (1980)
  • Cień karła, cień olbrzyma (1983)
  • Pismak (1984)
  • Lament (1984)
  • Wieniec dla sprawiedliwego (1988)
  • Drabina Jakubowa (1988)
  • Cyklop (1989)
  • Laur i cierń (1989)
  • Maski (1989)
  • Zabij cara (1992)
  • Wyspa kata (1999)

Ekranizacje[edytuj | edytuj kod]

  • W biały dzień (1980) wg powieści Zwierzęta zostały opłacone
  • Pismak (1985)
  • Gwiazda Piołun (1999)
Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Władysława Terleckiego.

Spektakle telewizyjne (autor)[edytuj | edytuj kod]

  • Myśliwi (1967)
  • Późna rozmowa (1968)
  • Wieczór imieninowy (1975)
  • Herbatka z nieobecnym (1976)
  • Trójkąt z pieskiem (1977)
  • Cyklop (1989)
  • Krótka noc (1990)
  • Dwie głowy ptaka (1992)
  • Idź na brzeg, widać ogień (1993)
  • Mateczka (1995)
  • Biuro rzeczy znalezionych (1996)
  • Śmierć w Tyflisie (1997)
  • Dragon (2000)
  • Biuro pisania podań (1993)

Nagrody i odznaczenia[3][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cezary Gmyz, Piotr Gociek: Zawód: Dziennikarz śledczy. Wyd. I. Wydawnictwo Fronda, 2013, s. 98. ISBN 978-83-62268-27-6.
  2. Michał Jeżewski: Zawód: dziennikarz śledczy Sprostowanie i Przeprosiny. [dostęp 2013-05-16].  Cytat: „Podobnie zrobił profesor Ryszard Terlecki, obecnie poseł PiS, kiedy ujawnił, że jego ojciec Władysław Terlecki, znany pisarz, był tajnym współpracownikiem bezpieki.” Oczywiście ojcem Ryszarda Terleckiego jest Olgierd Terlecki, a nie Władysław.
  3. Władysław Terlecki w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2012-06-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksandra Chomiuk: Powieść historyczna wobec zmian w historiografii. Przypadek Władysława Lecha Terleckiego, Ruch Literacki z.5, 2001, s.625-638
  • Madejska Janina: Władysław Lech Terlecki. Zestawienie bibliograficzne w wyborze, Poradnik Bibliotekarza 1993 nr 4 s. 13-17
  • Piotr Kuncewicz: Agonia i nadzieja. Literatura polska od 1918, Tower Press 2000, T.V, s. 30-35