Włas Czubar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włas Czubar 1934

Włas Czubar, ukr. Вла́с Я́кович Чу́бар (ur. 22 lutego 1891 w Fedoriwce, zm. 26 lutego 1939 w Moskwie) – radziecki działacz partyjny i państwowy, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych USRR.

Brał udział w rewolucji 1905 roku, w 1907 wstąpił do partii bolszewików. Po ukończeniu w 1911 ołeksandriwskiej szkoły mechaniczno-technicznej pracował w fabrykach Kramatorska, Hulajpola, Mariupola, Moskwy i Petersburga.

Brał aktywny udział w rewolucji lutowej i październikowej 1917 roku, był komisarzem artylerii Piotrogrodu.

Od 1919 działał na Ukrainie, początkowo był przewodniczącym biura organizacyjnego przemysłu Ukraińskiej SRR, od końca 1920 przewodniczącym Ukraińskiej Rady Gospodarki Narodowej, od lipca 1923 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych USRR.

W latach 1930-1932 był przeciwnikiem polityki WKP(b) zwiększania kontyngentów rolniczych i przymusowej kolektywizacji na Ukrainie, której konsekwencją był masowy głód (por. Wielki Głód na Ukrainie). Wobec swego stanowiska w 1934 został usunięty z Ukrainy i mianowany wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych ZSRR, a w 1937 ludowym komisarzem finansów ZSRR.

W czasie "wielkiej czystki" 4 lipca 1938 został aresztowany przez NKWD. 26 lutego 1939 został skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu o "działalność antysowiecką i terrorystyczną i szkodnictwo", stracony tego samego dnia. Skremowany w krematorium na Cmentarzu Dońskim, pochowany anonimowo[1].

Zrehabilitowany 24 sierpnia 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.

Śledztwo na Ukrainie w sprawie Wielkiego Głodu i wyrok sądu w sprawie[edytuj | edytuj kod]

25 maja 2009 Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła oficjalne śledztwo w sprawie Wielkiego Głodu 1932-1933 jako zbrodni ludobójstwa[2].

Po zakończeniu śledztwa w listopadzie 2009, w styczniu 2010 Prokuratura Generalna Ukrainy skierowała do sądu akt oskarżenia. 13 stycznia 2010 Sąd Apelacyjny w Kijowie po rozpoznaniu sprawy uznał Józefa Stalina, Wiaczesława Mołotowa, Łazara Kaganowicza, Pawła Postyszewa, Stanisława Kosiora, Własa Czubara i Mendla Chatajewicza za winnych zbrodni ludobójstwa określonych w art. 442 #.1 kodeksu karnego Ukrainy i umorzył jednocześnie postępowanie karne w związku ze śmiercią oskarżonych[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Chrystian Rakowski
Emblem of the Ukrainian SSR.svg Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych (radnarkomu) Ukraińskiej SRR
1923-1934
Emblem of the Ukrainian SSR.svg Następca
Panas Lubczenko