Własność przemysłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Własność przemysłowa – rodzaj praw wyłącznych wynikających z narodowego, międzynarodowego lub regionalnego ustawodawstwa. Prawa te należy rozumieć nie tylko w kontekście przemysłu, ale także handlu i rolnictwa.

Konwencja paryska[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z Konwencją paryską o ochronie własności przemysłowej z 20 marca 1883 r., przedmiotem ochrony własności przemysłowej są:

  • patenty na wynalazki,
  • wzory użytkowe,
  • rysunki i modele przemysłowe,
  • znaki fabryczne lub handlowe,
  • nazwa handlowa i oznaczenia pochodzenia lub nazwy pochodzenia,
  • zwalczanie nieuczciwej konkurencji.

Polskie prawo własności przemysłowej[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z polskim prawem do przedmiotów własności przemysłowej zaliczamy:

  1. projekty wynalazcze, w tym:
  2. znaki towarowe,
  3. oznaczenia geograficzne,
  4. ochrona konkurencji,
  5. zwalczanie nieuczciwej konkurencji.

Tak daleko posunięte zróżnicowanie tego działu prawa jest wynikiem różnic w wyodrębnianiu jako dóbr niematerialnych (intelektualnych): przedmiotów własności artystycznej, naukowej i literackiej oraz przedmiotów własności przemysłowej.

Źródła prawa[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]