Włodzimierz Bieniesiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Włodzimierz Bienisiewicz lub Włodzimierz Bieniszewicz (ur. 9 sierpnia 1874 w Drui na Wileńszczyźnie, zamordowany 27 stycznia 1938 w Petersburgu) - polski historyk prawa cerkiewnego, archeolog, członek-korespondent nauk historycznych i filologicznych Akademii Nauk Strasburga, Monachium, Berlina i Petersburga.

Wielokrotnie aresztowany i zsyłany na Sybir przez stalinowską administrację. Po raz pierwszy oskarżony w 1922 roku i skazany na więzienie. W 1924 roku oswobodzony wskutek wstawiennictwa prezydenta Polski, został wysłany samolotem do Warszawy. W 1928 ponownie aresztowany w Leningradzie, a rok później zesłany w głąb Rosji. W 1930 ponownie aresztowany, wysłany do Leningradu i tu w 1931 osądzony i skazany na 5 lat obozu pracy. W 1938 skazany na karę śmierci i rozstrzelany w Leningradzie.

W 1937 roku zostali rozstrzelani jego brat i synowie.

Jego żoną była Anna Ludomiła-Zielińska - profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]