Włodzimierz Czacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Czacki
kardynał prezbiter
Włodzimierz Czacki
Herb Włodzimierz Czacki
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1834
Poryck
Data i miejsce śmierci 8 marca 1888
Rzym
nuncjusz apostolski we Francji
Okres sprawowania 1879 - 1888
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 listopada 1867
Nominacja biskupia 12 sierpnia 1879
tytularny arcybiskup Salaminy
Sakra biskupia 17 sierpnia 1879
Kreacja kardynalska 25 września 1882
Leon XIII
Kościół tytularny Santa Pudenziana

Włodzimierz Czacki (ur. 16 kwietnia 1834 w Porycku na Wołyniu, zm. 8 marca 1888 w Rzymie) – dyplomata watykański, poeta, publicysta; od 1851 roku przebywał w Rzymie.

30 listopada 1867 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Aleksandra Franchiego i został osobistym sekretarzem papieża Piusa IX. 12 sierpnia 1879 został mianowany arcybiskupem Salaminy i nuncjuszem papieża Leona XIII w Paryżu. 17 sierpnia 1879 otrzymał sakrę w rzymskim kościele św. Ludwika z rąk kard. Flawiusza Chigi. Tenże sam papież mianował go 25 września 1882 kardynałem i 15 marca 1883 otrzymał tytuł prezbitera Santa Pudenziana. Od 31 marca 1879 jako baliw Wielkiego Krzyża zakonu maltańskiego.[1] Pochowany 10 marca 1888 na cmentarzu Campo Verano. 25 marca 1982 przeniesiono szczątki zmarłego do kościoła tytularnego św. Pudenziany.

Przypisy

  1. Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 144.