Włodzimierz Czarzasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodzimierz Czarzasty
Włodzimierz Czarzasty
Data urodzenia 3 maja 1960
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski

Włodzimierz Czarzasty (ur. 3 maja 1960[1]) – polski polityk, przewodniczący zarządu Stowarzyszenia Ordynacka, były członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 80. był działaczem studenckim, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zrzeszenia Studentów Polskich. Do 1990 należał do PZPR[2]. Po przemianach politycznych związany z SLD, w wyborach w 1997 bez powodzenia kandydował z ramienia tego ugrupowania do Sejmu[3]. Został później członkiem władz lokalnych SLD. Jest jednym z liderów Stowarzyszenia Ordynacka, w 2006 wybrany na przewodniczącego tej organizacji[4].

Zawodowo związany z branżą wydawniczą jako członek władz spółek prawa handlowego[1]. Na początku lat 90. wraz z żoną zaangażował się w działalność oficyny wydawniczej Muza[2]. Był także członkiem rady nadzorczej spółki producentów Euromedia. Zasiadał w radzie nadzorczej Polskiego Radia, w 1998 z tej funkcji odwołał go minister skarbu państwa Emil Wąsacz (decyzję tę w 2002 zakwestionował Sąd Okręgowy w Warszawie)[5]. W maju 1999 prezydent Aleksander Kwaśniewski powołał go w skład Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Od marca 2000 do sierpnia 2004 zajmował stanowisko sekretarza KRRiT. Ustąpił w styczniu 2005 na kilka miesięcy przed upływem sześcioletniej kadencji[6].

Jego nazwisko pojawiło się w trakcie tzw. afery Rywina, był wskazywany jako osoba mająca istotny wpływ na media publiczne i koncepcje prywatyzacyjne. Przyjęty przez Sejm raport sejmowej komisji śledczej (autorstwa Zbigniewa Ziobry) stwierdzał, że złożenie (w lipcu 2002) przez Lwa Rywina propozycji korupcyjnej przedstawicielom Agora S.A. miało pozostawać – jak wskazano w tym dokumencie – w ścisłym związku z zachowaniem osób z tzw. grupy trzymającej władzę, w skład której wchodzili Robert Kwiatkowski, Aleksandra Jakubowska, Włodzimierz Czarzasty, Lech Nikolski oraz Leszek Miller[7]. Włodzimierzowi Czarzastemu w związku z tą sprawą nie zostały nigdy przedstawione żadne zarzuty.

W 2012 wziął udział w wyborach na przewodniczącego wojewódzkich struktur SLD na Mazowszu, wygrywając z Katarzyną Piekarską większością 111 do 106 głosów[8].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Włodzimierz Czarzasty, ktokogo.pl. [dostęp 2011-06-16].
  2. 2,0 2,1 Koncern Czarzastego. „Wprost” nr 34/2003. [dostęp 2011-06-16].
  3. M.P. z 1997 r. Nr 64, poz. 620
  4. Władze centralne. ordynacka.pl. [dostęp 2011-06-16].
  5. Zdaniem sądu Wąsacz bezprawnie odwołał Czarzastego. wp.pl, 7 maja 2002. [dostęp 2011-06-16].
  6. Historia. krrit.gov.pl. [dostęp 2011-06-16].
  7. Załącznik do Uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 września 2004 r.. sejm.gov.pl. [dostęp 2011-06-16]. s. 42.
  8. Zjazdy wojewódzkie SLD: Czarzasty pokonał Piekarską na Mazowszu. lewica.pl, 14 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]