Włodzimierz Schmidt
| Włodzimierz Schmidt | |
 Włodzimierz Schmidt, Warszawa 2012 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1943 Poznań |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1976) |
| Ranking | 2370 (01.12.2012) |
| Miejsce w kraju | 89 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Polscy arcymistrzowie szachowi |
|
Włodzimierz Schmidt (ur. 10 kwietnia 1943 w Poznaniu) – polski szachista, działacz i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2004), arcymistrz od 1976 roku.
Spis treści |
Kariera szachowa [edytuj]
Poznał szachy w wieku dziewięciu lat, dwa lata później podjął treningi w poznańskim klubie "Ogniwo". W latach 1957-1960 w czterech występach w finałach mistrzostw Polski juniorów (do 18 lat) zdobył dwa tytuły mistrza i jeden wicemistrza kraju. W 1962 r. udanie zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw Polski, zajmując trzecie miejsce. Na kilka lat ograniczył udział w rozgrywkach szachowych, więcej uwagi poświęcając studiom na wydziale elektrycznym Politechniki Poznańskiej. W 1966 r. ponownie awansował do finału mistrzostw Polski i przez następne trzydzieści lat był stałym uczestnikiem tych rozgrywek. Spośród rekordowej liczby dwudziestu ośmiu występów, niemal we wszystkich odgrywał pierwszoplanową rolę, siedmiokrotnie zdobywając tytuł mistrza Polski. Po raz ostatni zwyciężył w finałowym turnieju w 1994 r., w trzydzieści dwa lata po swoim debiucie.
Schmidt jest również absolutnym rekordzistą wśród polskich szachistów pod względem liczby występów na olimpiadach szachowych. Zadebiutował w 1962 r. w Warnie, uzyskując 10 pkt w 15 partiach na V. Do 1994 r. reprezentował kraj na czternastu olimpiadach, pięciokrotnie na I i tyleż samo razy na II szachownicy. Ogółem rozegrał 184 partii, w których zdobył 104½ pkt[1].
Tytuł mistrza międzynarodowego Schmidt uzyskał w 1968 r. W 1973 r. zrezygnował z pracy naukowej na Politechnice Poznańskiej na rzecz profesjonalnej kariery szachowej. W tymże roku na turnieju w Lipsku jako pierwszy polski szachista (nie licząc nominowanych w 1950 r. Akiby Rubinsteina, Ksawerego Tartakowera i Mieczysława Najdorfa) wypełnił normę arcymistrzowską. Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza w 1976 r., po ponownym wypełnieniu normy w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju.
Włodzimierz Schmidt znany jest z gruntownego przygotowania teoretycznego i dobrej techniki, a także wyjątkowego refleksu (jest szesnastokrotnym mistrzem Polski w szachach błyskawicznych). Jest trenerem (w 2004 r. otrzymał jako pierwszy Polak trenerski tytuł FIDE Senior Trainer) i działaczem szachowym, w latach 1999–2004 był również wiceprezesem Polskiego Związku Szachowego do spraw sportowych. Od 2009 r. ponownie pełni tę funkcję.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2505 punktów dzielił wówczas 89–97. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[2].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1097-1098
- ChessBase Megabase 2008
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Włodzimierz Schmidt – wybrane partie szachowe (ang.)
- Włodzimierz Schmidt – karta na stronie FIDE (ang.)
| Poprzedni Jerzy Kostro Krzysztof Pytel Aleksander Sznapik Robert Kuczyński Aleksander Wojtkiewicz Tomasz Markowski |
Mistrz Polski w szachach 1971 1974 • 1975 1981 1988 1990 1994 |
Następny Krzysztof Pytel Aleksander Sznapik Jan Adamski Aleksander Wojtkiewicz Aleksander Sznapik Aleksander Wojtkiewicz |
