Włodzimierz Smolarek
| Włodzimierz Smolarek | ||
| Imię i nazwisko | Włodzimierz Wojciech Smolarek | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 lipca 1957 Aleksandrów Łódzki, Polska |
|
| Data i miejsce śmierci |
7 marca 2012 Aleksandrów Łódzki, Polska |
|
| Pseudonim | Karino, Sołtys | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 171 cm | |
| Masa ciała | 70 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1967–1973 1973–1977 1977–1979 1979–1986 1986–1988 1988–1990 1990–1996 |
Włókniarz Widzew Łódź Legia Warszawa Widzew Łódź Eintracht Frankfurt Feyenoord Rotterdam FC Utrecht |
18 (4) 181 (61) 63 (13) 46 (13) 166 (33) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1980–1992 | 60 (13) | |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Włodzimierz Wojciech Smolarek (ur. 16 lipca 1957 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 7 marca 2012 tamże) – polski piłkarz, reprezentant Polski, napastnik, pomocnik.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Absolwent szkoły średniej. Wychowanek klubu Włókniarz Aleksandrów Łódzki. Grał we Włókniarzu w latach 1967-1973, później przeszedł do Widzewa Łódź (1973–1977 i 1979–1986), następnie grał w Legii Warszawa (1977–1979), niemieckim Eintrachcie Frankfurt (1986–1988, zdobywca pucharu Niemiec w 1988) oraz holenderskich klubach: Feyenoord Rotterdam (1988–1990, bilans meczów i bramek 46–13) oraz FC Utrecht (1990–1996, bilans meczów i bramek 165–33).
Największe sukcesy Włodzimierz Smolarek święcił w Widzewie Łódź. W I lidze w barwach Widzewa rozegrał (1979–1986) 181 meczów, strzelając 61 bramek. Dwukrotny mistrz Polski (1981, 1982), zdobywca pucharu Polski (1985).
W 1983 roku wyprzedził Zbigniewa Bońka jako najlepszego strzelca ligowego Widzewa, a potem z bilansem 61 goli w ekstraklasie był liderem aż do maja 1996, gdy wyprzedził go Marek Koniarek.
Włodzimierz Smolarek jest uważany za jednego z najlepszych w historii zawodników Widzewa, jak również całej polskiej piłki nożnej. Ceniony przez wszystkie pokolenia kibiców za światową klasę, ale również za niezwykłą zadziorność, waleczność, bojowość i ambicję.
Włodzimierz Smolarek to również dwukrotny uczestnik finałów mistrzostw świata. W 1982 w Hiszpanii za zdobycie III miejsca zdobył srebrny medal, 4 lata później w Meksyku był zdobywcą jedynej bramki dla Polski.
Osiadł na stałe w Holandii, gdzie zajął się pracą trenerską, prowadził drużyny juniorskie w Feyenoordzie. Miał dwóch synów, Mariusza i Euzebiusza, który również jest piłkarzem (był m.in. zawodnikiem klubów Eintrachtu Frankfurt, Feyenoordu Rotterdam, Borussii Dortmund, Racingu Santander, Boltonu Wanderers, AO Kavala, Polonii Warszawa oraz reprezentacji Polski).
Włodzimierz Smolarek bez powodzenia startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z listy Porozumienia dla Przyszłości w okręgu łódzkim; uzyskał 2871 głosów i nie objął mandatu[1].
Zmarł podczas snu w swoim domu w Aleksandrowie Łódzkim[2]. 10 marca 2012 został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu parafialnym w Aleksandrowie Łódzkim.
Widzew Łódź uhonorował swoją legendę, jaką był Włodzimierz Smolarek – zastrzegając dla niego numer 11. Oznacza to, że już żaden inny piłkarz w historii klubu nie założy koszulki z tym numerem.
Reprezentacja Polski [edytuj]
W reprezentacji Polski rozegrał 60 meczów (będąc równocześnie zawodnikiem Widzewa – 52 razy, Eintrachtu 5 razy, Feyenoordu 2 razy i raz Utrechtu). W reprezentacji strzelił 13 bramek, dziewięciokrotnie wystąpił jako jej kapitan. Był uczestnikiem mistrzostw świata w 1982 (3. miejsce) i 1986 (1/8 finału).
| l.p. | Data | Miejsce | Spotkanie | Rezultat | Rozgrywki | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 7 grudnia 1980 | Gżira |
|
|
|
|
| 2. | 10 października 1981 | Lipsk |
|
|
|
|
| 3. | 15 listopada 1981 | Wrocław |
|
|
|
|
| 4. | 22 czerwca 1982 | La Coruna |
|
|
|
|
| 5. | 8 września 1982 | Kuopio |
|
|
|
|
| 6. | 17 kwietnia 1983 | Warszawa |
|
|
|
|
| 7. | 17 października 1984 | Zabrze |
|
|
|
|
| 8. | 31 października 1984 | Mielec |
|
|
|
|
| 9. | 19 maja 1985 | Ateny |
|
|
|
|
| 10. | 7 czerwca 1986 | Monterrey |
|
|
|
|
| 11. | 17 maja 1987 | Budapeszt |
|
|
|
Odznaczenia [edytuj]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2012, pośmiertnie[3]
Przypisy
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2009
- ↑ Włodzimierz Smolarek nie żyje (pol.). 2012-03-07. [dostęp 2012-03-07]. ss. Gazeta Wyborcza.
- ↑ Pośmiertne odznaczenie dla Włodzimierza Smolarka. prezydent.pl, 2012-03-10. [dostęp 2012-03-10].
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Gowarzewski, Widzew, oraz dawni łódzcy ligowcy, ŁTS-G, Klub Turystów, Union-Touring, wydawnictwo GiA, Katowice 1998 (5. część cyklu Kolekcja Klubów).
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
- Ludzie związani z Aleksandrowem Łódzkim
- Reprezentanci Polski w piłce nożnej
- Klub Wybitnego Reprezentanta
- Piłkarze Widzewa Łódź
- Piłkarze Legii Warszawa
- Piłkarze Eintrachtu Frankfurt
- Piłkarze Feyenoordu Rotterdam
- Piłkarze FC Utrecht
- Polscy trenerzy piłkarscy
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1982
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Urodzeni w 1957
- Zmarli w 2012