Włok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włok denny
Włok z połowem

Włok – ciągnione, czynne narzędzie sieciowe do połowu ryb.

  • Włok morski – wielki wór (o dwóch klinowatych skrzydłach, które rozwierają się podczas ciągnięcia włoka w wodzie), zwężający się w matnię gdzie gromadzą się wyłowione ryby. Wleczony jest za liny, przywiązane do końców skrzydeł przez kuter lub trawler w pobliżu dna morskiego na głębokości 200-400 m.
  • Włok denny – włok wleczony po dnie.
  • Włok pelagiczny – włok do połowu na pełnym morzu, na dużych głębokościach, zwykle ciągniony przez dwa statki.

Norma branżowa BN-84/3743-24 definiuje następujący podział włoków:

  • w zależności od charakteru pracy - włoki denne i pelagiczne;
  • w zależności od liczby ścian we wlocie gardzieli - włoki dwuścienne, czterościenne i wielościenne[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Morski Instytut Rybacki w Gdyni: "Rybackie narzędzia połowu - Podział i oznaczenia włoków i tuk BN-84/3743-24", Wydawnictwa Normalizacyjne "ALFA" 1984.