Włosienicznik rzeczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włosienicznik rzeczny
Ranunculus fluitans.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina jaskrowate
Rodzaj jaskier
Gatunek Włosienicznik rzeczny
Nazwa systematyczna
Ranunculus fluitans Lam.
Fl. Franç. 3: 184 1779
Synonimy
  • Batrachium bachii Wirtg. ex F.Schultz
  • Batrachium fluitans Wimm.
  • Batrachium peucedanifolium Dumort.
  • Batrachium pumilum Nyman
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Siedlisko (rzeka Würm)

Włosienicznik rzeczny, jaskier rzeczny (Ranunculus fluitans Lam., dawniej powszechnie klasyfikowany jako Batrachium fluitans Wimm.) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Występuje w Europie[2]. W Polsce rośnie głównie w zachodniej części kraju[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Długa (do 6 m[4]), unosząca się w wodzie, z długimi międzywęźlami.
Liście
Liście podwodne pocięte nitkowato, podługowate, rozwidlone, bezogonkowe, o równoległych odcinkach, dłuższe od międzywęźli, trójsieczne u nasady, następnie kilkukrotnie dwudzielne, długości 7–16 cm; po wyjęciu z wody skupiają się pędzlowato.
Kwiaty
Płatki korony białe, dwa razy dłuższe od działek kielicha. Pręciki krótsze od słupków. Dno kwiatowe nagie. Słupki nagie[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hydrofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Na niektórych stanowiskach rośliny rozmnażają się tylko wegetatywnie, nie wykształcają owocków[4]. Rośnie w wodach szybko płynących rzek i strumieni. Gatunek charakterystyczny związku Ranunculion fluitantis[6].

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek klasyfikowany w nowszych ujęciach systematycznych do rodzaju jaskier Ranunculus z nazwą naukową Ranunculus fluitans Lam.[1] W starszym ujęciu, dla którego utrwaliła się nazwa polska włosienicznik rzeczny, zaliczany był do rodzaju włosienicznik Batrachium z nazwą naukową Batrachium fluitans Wimm.[7].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Od 2014 roku roślina jest objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową[8]. W latach 2004–2014 gatunek podlegał ochronie ścisłej[9]. Źródłem zagrożenia jest zanieczyszczenie wód[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-01-26].
  2. Mapa rozmieszczenia gatunku. W: Den virtuella floran [on-line]. [dostęp 2014-01-26].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. 4,0 4,1 4,2 Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Wyd. II. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006, s. 86, seria: Flora Polski. ISBN 83-7073-444-8.
  5. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1969.
  6. W. Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409).
  9. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących roślin objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1764).