Włosienicznik wodny
| Włosienicznik wodny | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | jaskrowate |
| Rodzaj | włosienicznik |
| Gatunek | włosieniczak wodny |
| Nazwa systematyczna | |
| Batrachium aquatile (L.) Dumort. Fl. Belg. (Dumortier) 127. 1827 |
|
| Synonimy | |
|
Ranunculus aquatilis L. |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Włosienicznik wodny, jaskier wodny (Batrachium aquatile) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych, zwany jaskrem wodnym. W Polsce dość często występuje na niżu, dochodząc do piętra pogórza, rzadko tylko spotkać go można wyżej[2]
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Długa (do 1,5 m), rozgałęziona, ulistniona.
- Liście
- Liście zróżnicowane są na pływające i podwodne. Pływające mają długie ogonki i blaszkę w kształcie nerki, zwykle od 3 do 5 klapkach. Liście podwodne z krótkimi ogonkami i blaszką pociętą na długie nitkowe odcinki. Ich zwiększona powierzchnia ułatwia wymianę gazową i pobieranie składników pokarmowych[3].
- Kwiaty
- Pojedyncze na długich szypułkach (w czasie owocowania szypułki te rosną, osiągając długość do 5 cm). Mają 5-działkowy kielich, 5 białych, szerokich płatków o długości do 10 mm. liczne pręciki i liczne słupki[3]. Dno kwiatowe jest kuliste i pokryte szczecinkami, miodniki są kuliste.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna lub Bylina, hydrofit. Kwitnie od kwietnia do sierpnia, czasami jeszcze we wrześniu. Występuje na płytkich i wolno płynących wodach lub w kanałach, głębokości do 2 m, rowach, stawach i jeziorach, czasami masowo. W wodach bogatych w składniki pokarmowe, a ubogie w wapń[3]. Gatunek charakterystyczny dla związku (Al.) Hottonion[4].
Zmienność [edytuj]
Tworzy mieszańce z włosienicznikiem rzecznym, w. skąpopręcikowym i tarczowatym[5].
Ochrona [edytuj]
Roślina objęta w Polsce od 2004 ścisłą ochroną gatunkową. Źródłem zagrożenia dla niej jest gospodarka hodowlana w zbiornikach, w których występuje, zanieczyszczenie wód oraz wysychanie zbiorników w czasie długotrwałych susz[2].
Zastosowanie [edytuj]
Bywa uprawiany jako roślina ozdobna w oczkach wodnych. Najlepiej sadzić go w doniczkach lub innych pojemnikach, gdyż wówczas łatwiej można kontrolować jego rozrastanie się.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-07].
- ↑ 2,0 2,1 Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997, s. 286. ISBN 83-7073-092-2.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
Bibliografia [edytuj]
- Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997. ISBN 83-7073-092-2.
