Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia
Lider Renato D'Andria
Data założenia 11 stycznia 1947
Deklarowana
ideologia polityczna
socjaldemokracja
Deklarowane
poglądy gospodarcze
państwo opiekuńcze

Włoska Demokratyczna Socjalistyczna Partia (wł. Partito Socialista Democratico Italiano, PSDI) – mała włoska partia polityczna o profilu centrolewicowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Partia została założona w 1947 w wyniku rozłamu we Włoskiej Partii Socjalistycznej pod nazwą Włoska Socjalistyczna Partia Pracowników (Partito Socialista dei Lavoratori Italiani). Pierwszym jej liderem został Giuseppe Saragat, późniejszy prezydent Włoch. W wyborach parlamentarnych w 1948 PSLI wystartowała w ramach wspólnej listy z Włoską Partią Komunistyczną. W 1952 po przyłączeniu się Zjednoczonej Partii Socjalistycznej (Partito Socialista Unitario) ugrupowanie przyjęło obecną nazwę. W 1963 PSDI podjęła współpracę z PSI, inicjowano powołanie wspólnej Partii Jedności Socjalistycznej (Partito Socialista Unificato), lecz po niekorzystnym rezultacie wyborczym w 1968 stronnictwo powróciło do samodzielnej działalności. W 1980 partia dołączyła do koalicji pięciu partii (Pentapartito), uczestniczyła w kolejnych koalicjach rządowych aż do 1994.

Rozwiązanie[edytuj | edytuj kod]

PSDI była powiązana z korupcyjną sprawą znaną jako Tangentopoli. Afera ta doprowadziła do faktycznego zaniku partii i utraty znaczenia. W 1998 pod wodzą Giana Franca Schietromy formacja przyłączyła się do Włoskich Demokratycznych Socjalistów, jednak większość jej działaczy odeszła do innych ugrupowań, m.in. do Forza Italia (np. Carlo Vizzioni, przewodniczący PSDI w latach 1992-1993), Centrum Chrześcijańsko-Demokratycznego (m.in. Enrico Ferri, lider PSDI w latach 1993-1994) oraz do Demokratów.

Reaktywacja[edytuj | edytuj kod]

Partia została reaktywowana w 2004 pod starą nazwą. Pierwszym jej sekretarzem został Giorgio Carta. W wyborach parlamentarnych w 2006 lider PSDI jako jedyny jej przedstawiciel uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych z ramienia Drzewa Oliwnego, działającego w ramach L'Unione. Giorgio Carta wkrótce zrezygnował z zajmowanej funkcji, po sporach między różnymi frakcjami i niewielkim rozłamie, stanowisko to objął jego bliski współpracownik Mimmo Magistro.

PSDI nie zdecydowała się przystąpić do Partii Demokratycznej. Przed przedterminowymi wyborami w 2008 podejmowała rozmowy o akcesie do koalicji z UDC, do czego jednak nie doszło. W rezultacie jej przedstawiciele nie wystartowali w wyborach, zaś regionalne struktury wzywały do poparcia różnych ugrupowań (od Lewicy-Tęczy przez Partię Socjalistyczną po Lud Wolności i zblokowany z PdL Ruch dla Autonomii).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]