Włoskowiec różycy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Włoskowiec różycy | |
Włoskowiec różycy na podłożu agarowym z krwią |
|
| Systematyka | |
| Królestwo | bakterie |
| Typ | Firmicutes |
| Klasa | Mollicutes |
| Rząd | Anaeroplasmatales |
| Rodzina | Erysipelotrichidae |
| Rodzaj | Erysipelothrix |
| Nazwa systematyczna | |
| Erysipelothrix rhusiopathiae | |
| Migula, 1900 | |
| Cechy | |
| Kształt | pałeczka |
| Barwienie metodą Grama | dodatnie |
Włoskowiec różycy (łac. Erysipelothrix rhusiopathiae) jest Gram-dodatnią pałeczką należącą do rodzaju Erysipelothrix obok Erysipelothrix tonsillarum. Po raz pierwszy została wyizolowana przez Roberta Kocha w 1876 roku. Pierwotnie wywołuje różycę u zwierząt. Najczęściej zarażone są świnie, ale znane są przypadki różycy u ptaków, owiec, ryb i gadów.
U ludzi rzadko wywołuje łagodne zakażenia skóry (erysipeloid), głównie poprzez urazy i otarcia skóry rąk u pracowników rzeźni. W bardzo rzadkich przypadkach może rozwinąć się bakteriemia (posocznica) lub zapalenie wsierdzia (endocarditis), bądz tez moze atakowac stawy (arthritis).