Włoskowiec różycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włoskowiec różycy
Erysipelothrix rhusiopathiae 01.png
Włoskowiec różycy na podłożu agarowym z krwią
Systematyka
Królestwo bakterie
Typ Firmicutes
Klasa Mollicutes
Rząd Anaeroplasmatales
Rodzina Erysipelotrichidae
Rodzaj Erysipelothrix
Nazwa systematyczna
Erysipelothrix rhusiopathiae
Migula, 1900

Włoskowiec różycy (łac. Erysipelothrix rhusiopathiae) – Gram-dodatnia pałeczka należąca do rodzaju Erysipelothrix obok Erysipelothrix tonsillarum. Po raz pierwszy została wyizolowana przez Roberta Kocha w 1876 roku. Pierwotnie wywołuje różycę u zwierząt. Najczęściej zarażone są świnie, ale znane są przypadki różycy u ptaków, owiec, ryb i gadów.

U ludzi rzadko wywołuje łagodne zakażenia skóry (erysipeloid), głównie poprzez urazy i otarcia skóry rąk u pracowników rzeźni. W bardzo rzadkich przypadkach może rozwinąć się bakteriemia (posocznica) lub zapalenie wsierdzia (endocarditis), bądź też może atakować stawy (arthritis).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.