Włoskowiec różycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Włoskowiec różycy
Erysipelothrix rhusiopathiae 01.png
Włoskowiec różycy na podłożu agarowym z krwią
Systematyka
Królestwo bakterie
Typ Firmicutes
Klasa Mollicutes
Rząd Anaeroplasmatales
Rodzina Erysipelotrichidae
Rodzaj Erysipelothrix
Nazwa systematyczna
Erysipelothrix rhusiopathiae
Migula, 1900
Cechy
Kształt pałeczka
Barwienie metodą Grama dodatnie

Włoskowiec różycy (łac. Erysipelothrix rhusiopathiae) jest Gram-dodatnią pałeczką należącą do rodzaju Erysipelothrix obok Erysipelothrix tonsillarum. Po raz pierwszy została wyizolowana przez Roberta Kocha w 1876 roku. Pierwotnie wywołuje różycę u zwierząt. Najczęściej zarażone są świnie, ale znane są przypadki różycy u ptaków, owiec, ryb i gadów.

U ludzi rzadko wywołuje łagodne zakażenia skóry (erysipeloid), głównie poprzez urazy i otarcia skóry rąk u pracowników rzeźni. W bardzo rzadkich przypadkach może rozwinąć się bakteriemia (posocznica) lub zapalenie wsierdzia (endocarditis), bądz tez moze atakowac stawy (arthritis).

Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.