WD-40

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pojemnik WD-40

WD-40 – środek w sprayu o działaniu smarującym i wypierającym wodę, o dużej zdolności do penetrowania szczelin. Jego głównymi składnikami są węglowodory.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnikiem o długotrwałym działaniu jest nielotny, lepki olej, który pozostaje na powierzchni, zapewniając smarowanie i ochronę przed wilgocią. Jest on rozcieńczony przez lotny węglowodór celem otrzymania cieczy o małej lepkości, która może być używana do spryskiwania i w ten sposób dostać się w szczeliny mechanizmu. Lotny węglowodór następnie odparowuje, pozostawiając sam olej. Materiał napędowy (pierwotnie był to lekki węglowodór; obecnie dwutlenek węgla) zapewnia ciśnienie gazu wewnątrz pojemnika i wymusza wytrysk cieczy przez dysze spryskiwacza, a następnie rozprasza się samoistnie w powietrzu.

Przykładowe zastosowania to: smarowanie i rozluźnianie połączeń i zawiasów, usuwanie zabrudzeń, wykręcanie zablokowanych śrub i wkrętów oraz zapobieganie korozji. Produkt może być także przydatny w usuwaniu wilgoci. WD-40 został po raz pierwszy zastosowany przez Convair do ochrony zewnętrznej powłoki rakiet Atlas przed rdzą i korozją[1]. Produkt stał się po raz pierwszy powszechnie dostępny w sklepach w San Diego w 1958.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Skład WD-40 stanowi tajemnicę handlową. Produkt nie został opatentowany, aby uniknąć ujawnienia jego dokładnych składników[1]. Głównymi składnikami WD-40 zgodnie z jego amerykańską kartą charakterystyki są:

W niemieckiej wersji językowej karty są wymienione następujące składniki istotne ze względów bezpieczeństwa:

  • 60% ciężkiej benzyny (produkt ropopochodny)
  • 1–5% dwutlenek węgla

W polskiej wersji językowej karty są wymienione następujące składniki istotne ze względów bezpieczeństwa:

  • 67% ciężkiej benzyny (produkt ropopochodny)
  • 21% oleju bazowego (niespecyfikowanego)

Popularna miejska legenda głosi, że kluczowym składnikiem WD-40 jest olej z ryb[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Skrót WD-40 oznacza Water Displacement—40th Attempt (co można przetłumaczyć jako „wyparcie wody – 40. podejście”). Środek został opracowany w 1953 r. przez zespół pracowników, należącej do Norma Larsena, firmy Rocket Chemical Company w San Diego w Kalifornii. Próbowali oni opracować formułę środka zapobiegającego korozji przez wypłukiwanie (wypieranie) zgromadzonej wody, która ją powoduje. Powiodło im się przy czterdziestej próbie[3].

W 1969 roku John Steven Barry, pełniący funkcje prezesa i dyrektora generalnego firmy, zmienił jej nazwę na WD-40 Company, gdyż był to wówczas jedyny jej produkt[1]. Firma weszła na giełdę w 1973 roku. Jej symbol giełdowy NASDAQ to NASDAQ: WDFC. Główna siedziba firmy znajduje się nadal w San Diego. Obecnie sprzedaje swoje produkty w ponad 160 krajach na całym świecie. W 2003 roku odnotowała sprzedaż na łączną kwotę 238,1 milionów dolarów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Martin Douglas: John S. Barry, Main Force Behind WD-40, Dies at 84 (ang.). W: The New York Times [on-line]. 2009-07-22. [dostęp 2014-02-22].
  2. WD-40 Myths, Legends and Fun Facts (ang.). [dostęp 2009-10-05].
  3. WD-40 Company and Product History (ang.). [dostęp 2012-03-21].