Wałerij Borzow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wałerij Borzow
Valeriy Borzov.jpg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Monachium 1972 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Złoto
Monachium 1972 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
Srebro
Monachium 1972 lekkoatletyka
(4 x 100 m)
Brąz
Montreal 1976 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Brąz
Montreal 1976 lekkoatletyka
(4 x 100 m)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Ateny 1969 bieg na 100 m
Złoto
Helsinki 1971 bieg na 100 m
Złoto
Helsinki 1971 bieg na 200 m
Złoto
Rzym 1974 bieg na 100 m
Srebro
Ateny 1969 sztafeta 4 x 100 m

Wałerij Pyłypowycz Borzow (ukr. Валерій Пилипович Борзов; ur. 20 października 1949 w Samborze) – ukraiński lekkoatleta startujący w barwach ZSRR, sprinter, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Borzow największe sukcesy odnosił na Igrzyskach Olimpijskich w 1972, gdzie zdobył indywidualnie dwa złote medale na 100 m i 200 m oraz srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m.Tym samym przełamał dominacje Amerykanów na najkrótszych dystansach. Cztery lata później na Igrzyskach w Montrealu zdobył dwa brązowe medale w biegu na 100 m i sztafecie 4 x 100 m.

Borzow odnosił również sukcesy na mistrzostwach Europy. Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Europy (1969 – 100 m, 1971 – 100 m i 200 m oraz 1974 – 100 m), a raz wicemistrza (1969 – sztafeta 4 x 100 m).

Siedmiokrotnie zdobywał mistrzostwo Europy w hali (6 razy w biegu na 60 m i raz na 50 m): w 1970, 1971, 1972 (50 m), 1974, 1975, 1976 i 1977. W 1969 zdobył również srebrny medal Europejskich Igrzysk Halowych w biegu na 50 m.

W latach 1991-1998 Borzow był przewodniczącym Ukraińskiego Komitetu Olimpijskiego, a od 1994 jest członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Wydał książkę 10 sekund - całe życie, w której opisuje swoje przeżycia z okresu startowego.

Został odznaczony m.in. Orderem Lenina, Orderem Przyjaźni Narodów i Orderem "Znak Honoru".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]