Wacław Gluth-Nowowiejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wacław Gluth-Nowowiejski (ur. 10 czerwca 1926 w Warszawie) – polski publicysta, powstaniec warszawski, żołnierz zgrupowania Żmija Armii Krajowej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1944 w ramach tajnego nauczania zdał maturę w liceum im. Stanisława Staszica w Warszawie[1]. Podczas powstania warszawskiego dowodził drużyną zgrupowania "Żmija" na Żoliborzu. 14 września został ranny podczas walk na Marymoncie. Jako jeden z dwóch rannych ocalał z masakry urządzonej przez Niemców w powstańczym punkcie sanitarnym przy ulicy Rajszewskiej 12. Ukrył się wtedy w piwnicy jednego z okolicznych domów, gdzie pozostawał do połowy listopada 1944. Miał trzech starszych braci, wszyscy zginęli podczas okupacji hitlerowskiej lub w powstaniu.

Od listopada 1948 roku za przynależność do Armii Krajowej przebywał w komunistycznym więzieniu. Został zwolniony w 1953. W roku 1983 wspomagał realizację filmu dokumentalnego Sceny z powstania warszawskiego.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Śmierć poczeka
  • Rzeczpospolita gruzów
  • Nie umieraj do jutra
  • Stolica jaskiń: z pamięci warszawskiego Robinsona

Przypisy

  1. Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 522, 579. ISBN 83-06-01691-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]