Wacław Kowalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Kowalski
Wacław Kowalski, jako Kazimierz Pawlak - relief na ścianie kina Praha w Warszawie
Wacław Kowalski, jako Kazimierz Pawlak - relief na ścianie kina Praha w Warszawie
Data
i miejsce urodzenia
2 maja 1916
Gżatsk
Data
i miejsce śmierci
27 października 1990
Brwinów
Zawód aktor
Lata aktywności 1946-1982
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wacław Kowalski (ur. 2 maja 1916 w Gżatsku, obecnie Gagarin w Rosji, zm. 27 października 1990 w Brwinowie) – polski aktor filmowy i teatralny.

Młodość i kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Kowalski urodził się w mieście Gżatsk (od 1968 nosi nazwę Gagarin) w Rosji. Dzieciństwo i młodość spędził w miejscowości Gnojno, gdzie mieszkał wraz z rodzicami i 3 siostrami. W czasie I wojny światowej ojciec Kowalskiego, który był kowalem wraz z rodziną został zabrany przez wojska rosyjskie na wschód, dlatego też aktor urodził się na Kresach. Rodzina Kowalskich wróciła do Gnojna dopiero po zakończeniu wojny. W 1937 ukończył Seminarium Nauczycielskie Leśnej Podlaskiej i podjął pracę w Instytucie Pedagogiki Specjalnej. Po wojnie rozpoczął studia w łódzkim Konserwatorium Muzycznym, marząc o karierze śpiewaka operowego. Przebywając wówczas w Łodzi zgłosił się jako statysta do Teatru Wojska Polskiego. Tam wypatrzył go Leon Schiller i powierzył mu niewielką śpiewającą rólkę. Tak rozpoczęła się jego przygoda z aktorstwem. W 1946 zadebiutował na dużym ekranie epizodyczną rolą, śpiewaka z gitarą w pierwszym powojennym polskim filmie Zakazane piosenki. W 1951 zdał egzamin eksternistyczny. W latach 1948-55 występował w Łodzi; w Teatrze Pinokio (1948-49) i w Teatrze Nowym (1949-55). W 1955 przeniósł się do Warszawy grając kolejno w: Teatrze Klasycznym w latach 1955-69, Teatrze Polskim w latach 1970-77 i Teatrze na Woli w latach 1977-81.

Z filmem związał się na dobre w latach 50. Największą popularność i uznanie przyniosła mu rola Kazimierza Pawlaka w komediowej trylogii Sylwestra Chęcińskiego, na którą składają się filmy: Sami swoi (1967), Nie ma mocnych (1974) oraz Kochaj albo rzuć (1977). Stworzył w nich niezapomniany i chyba najsłynniejszy w historii polskiego kina duet z Władysławem Hańczą. Kolejną słynną rolą Kowalskiego, która spotkała się z ogromną popularnością jest dozorca Popiołek w serialu Dom Jana Łomnickiego. Ponadto zagrał w przeszło 100 filmach i serialach telewizyjnych, kreując zwykle role drugoplanowe i epizodyczne jednakże niezwykle wyraziste.

W 1988 otrzymał nagrodę Wiktora dla najpopularniejszej postaci TVP.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żoną aktora była Stanisława Kowalska (z domu Osikowska)[1]. Byli małżeństwem przez 47 lat (od 1943 do śmierci Kowalskiego w 1990). Mieli dwóch synów: Jan (ur. 1946) oraz Maciej (ur. 1956 - zm. 1982). W 1982 młodszy z synów, student medycyny, zginął tragicznie w wypadku samochodowym. Wacław Kowalski bardzo to przeżył. Wycofał się z aktorstwa. Zrezygnował również z roli w serialu Dom, co było jedną z głównych przyczyn zakończenia realizacji serialu w latach 80. i uśmiercenia postaci Ryszarda Popiołka. Kowalski już nigdy nie pojawił się na ekranie, konsekwentnie odrzucał wszystkie propozycje. Ostatnie lata życia spędził w swoim domu w Brwinowie pod Warszawą. Zmarł nagle w wyniku udaru mózgu[1]. Jest pochowany na cmentarzu parafialnym w Brwinowie wraz z żoną i synem.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy