Wachet auf, ruft uns die Stimme
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wachet auf, ruft uns die Stimme (BWV 140) – kantata religijna Johanna Sebastiana Bacha napisana w Lipsku na 27. Niedzielę po Trójcy Świętej (25 listopada 1731 r., liturgia luterańska). Oparta jest na chorale Philippa Nicolai z 1599 r. o tym samym tytule. Tekst kantaty wiąże się z biblijną przypowieścią o pannach mądrych i głupich (Mt 25, 1-13).
Części kantaty [edytuj]
- Chór "Wachet auf, ruft uns die Stimme"
- Recytatyw "Er kommt, der Bräutgam kommt"
- Aria (duet) "Wenn kömmst du, mein Heil?"
- Chorał "Zion hört die Wächter singen"
- Recytatyw "So geh herein zu mir"
- Aria (duet) "Mein Freund ist mein!"
- Chorał "Gloria sei dir gesungen"
Obsada [edytuj]
- róg
- 2 oboje
- rożek angielski
- skrzypce piccolo
- dwoje skrzypiec
- viola da braccio
- basso continuo
- soliści (sopran, tenor, bas)
- chór (sopran, alt, tenor, bas)