Walabia dama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walabia dama
Macropus eugenii
(Desmarest, 1817)
Samica z młodym
Samica z młodym
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina kangurowate
Rodzaj Macropus
Gatunek walabia dama
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

      - zasięg występowania rodzimego

      - obszar introdukcji

Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Walabia dama (Macropus eugenii) – gatunek torbacza z rodziny kangurowatych.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 52-68 cm, masa 4-9 kg. Wierzch ciała ciemnoszarobrązowy (u samców czerwonawa barwa na bokach ciała i kończynach), spód ciała bladożółtoszary, głowa i ogon szare.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Australia Południowa (okolice Cleve), płd.-zach. część Australii Zachodniej, wyspy Houtman Abrolhos, Garden, Wyspa Kangura, archipelag Recherche. Introdukowany na wyspę Kawau i w region Rotorua.

Środowisko życia[edytuj | edytuj kod]

Krzewiaste obszary w pobliżu wybrzeża, suche lasy twardolistne. Żeruje na otwartych terenach trawiastych.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzą nocny tryb życia. Na niektórych wyspach Australii Zachodniej wskutek niedoboru wody pitnej pija wodę morską. Nie istnieje żadna struktura socjalna, wyłączając wyspę Kawau, gdzie zwierzęta żyją w grupach, którym przewodzą samce. Większość młodych przychodzi na świat w styczniu po trwającej 25–28 dni ciąży. W torbie lęgowej przebywają 8–9 miesięcy.

Przypisy

  1. Macropus eugenii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  2. Macropus eugenii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 24 grudnia 2008]
  3. Labiano-Abello, A.: Macropus eugenii (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 24 grudnia 2008].