Walancin Bialkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walancin Bialkiewicz
Valyantsin Byalkevich.jpeg
Imię i nazwisko Walancin Mikałajawicz Bialkiewicz
Data i miejsce
urodzenia
27 stycznia 1973
Mińsk, Białoruska SRR 
Data i miejsce
śmierci
1 sierpnia 2014
Kijów[1], Ukraina 
Pseudonim Wiela
Pozycja pomocnik
Wzrost 181 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1991–1996
1996–2007
2008–2009
Dynama Mińsk
Dynamo Kijów
İnter Baku
202 (43)
224 (51)
5 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1992–2005  Białoruś 56 (10)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2010-2014 Dynamo Kijów U-21

Walancin Mikałajawicz Bialkiewicz, biał. Валянцін Мікалаявіч Бялькевіч, ros. Валентин Николаевич Белькевич, Walentin Nikołajewicz Bielkiewicz (ur. 27 stycznia 1973 w Mińsku, Białoruska SRR, zm, 1 sierpnia 2014 w Kijowie, Ukraina) – białoruski piłkarz grający na pozycji rozgrywającego, trener piłkarski. 1 kwietnia 2008 zmienił obywatelstwo na ukraińskie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Bialkiewicz jest wychowankiem Dynama Mińsk, w którym grał do 1996 roku. Od początku kariery był podstawowym graczem drużyny ze stolicy Białorusi. We wrześniu 1994 roku, jeszcze gdy był zawodnikiem Dynama Mińsk, został zawieszony przez UEFA na rok po tym, jak po jednym z meczów Pucharu UEFA w jego organizmie wykryto środki dopingujące.

W 1996 roku przeniósł się do Dynama Kijów, w którym grał do grudnia 2007. Z tym klubem odnosił największe sukcesy. W 1998 roku z Dynamem doszedł do 1/4 finału Ligi Mistrzów, rok później rozgrywki te ukończył dopiero w półfinale. Bialkiewicz od lat był głównym rozgrywającym Dynama i jednym z jego najlepszych zawodników. W latach 2003-2006 pełnił funkcję kapitana drużyny. Ogółem w ukraińskiej Wyszczej Liże rozegrał 222 spotkania, strzelił 51 goli. W czerwcu 2008 podpisał jednoroczny kontrakt z klubem İnter Baku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Białorusi rozegrał 56 meczów i zdobył 10 goli. W 2002 roku po meczu Białorusi z Ukrainą (przegranym przez Białorusinów) wraz z Alaksandrem Chackiewiczem został usunięty z kadry przez ówczesnego selekcjonera Eduarda Małofiejewa z powodu rzekomej gry na niekorzyść swojej reprezentacji (trenerem Ukrainy był wówczas Walery Łobanowski. Po przyjściu nowego selekcjonera w 2003 roku decyzja o zakazie została cofnięta. We wrześniu 2005 roku Bialkiewicz oficjalnie zrezygnował z występów w reprezentacji.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej otrzymał latem 2010 propozycję pracy na stanowisku asystenta trenera w młodzieżowej drużynie Dynamo U-21[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy piłkarz Białorusi: 1995
  • najlepszy piłkarz dziesięciolecia Białorusi
  • najlepszy piłkarz ukraińskiej ligi: 2001
  • najlepszy piłkarz Mistrzostw Ukrainy wg gazety "Komanda": 2001
  • najlepszy asystent Mistrzostw Ukrainy: 2000, 2001

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Prywatnie jego żoną jest Anna Sedokowa – popularna ukraińska piosenkarka. Para wzięła ślub w 2004 roku. 8 grudnia 2004 urodziła się córka Alina. Para rozwiodła się na początku 2006 roku. Po zakończeniu kariery planuje pracować w strukturze Dynama Kijów.

1 sierpnia 2014 zmarł w Kijowie w wieku 41 lat (zerwał się zakrzep krwi)[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]