Walatka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Walatka (zwana też na wybitki) – dawna zabawa Wielkanocna. Polegała na takim toczeniu pisanek po stole, by się zderzyły. Właściciel „silniejszego” jajka zabierał rozbitą pisankę przeciwnika[1][2]. W innym wariancie walatki jajka brano do ręki i stukano się ich czubkami[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Teresa Szulin, Magicze obrzędy urodzaju, w: Silva Rerum Pultusiensis, red. Izabella Rusinowa, Pułtusk 2002, s. 67.
  2. Anna Zadrożyńska, Powtarzać czas początku, tom 1: O świętowaniu dorocznych świat w Polsce, Warszawa 1985, s. 104.
  3. Maria Ziółkowska, Szczodry wieczór, szczodry dzień, Warszawa 1989, s. 40.