Waldemar Atterdag

Waldemar IV Atterdag
król Danii
Okres panowania	od 1340 do 24 października 1375
Dane biograficzne
Dynastia	Estrydsenidzi
Urodzony	ok. 1320
Zmarł	24 października 1375 Zamek Gurre
Miejsce pochówku	katedra w Sorø
Ojciec	Krzysztof II
Matka	Eufemia pomorska
Żona	Jadwiga ze Szlezwiku
Dzieci	Krzysztof, Małgorzata (ur. 1345), Ingeborga, Katarzyna, Waldemar, Małgorzata I (ur. 1353)
Galeria w Wikimedia Commons

Waldemar IV Atterdag (Odnowiciel, Dojutrek) (ur. ok. 1320, zm. 24 października 1375 na zamku Gurre) – król Danii w latach 1340–1375, syn Krzysztofa II.

Gdy w 1340 r. władający Danią holsztyński hrabia Gerhard III został zabity, skończyło się trwające od ośmiu lat w tym kraju bezkrólewie i na tron wstąpił Waldemar IV Atterdag. Młody, wykształcony król początkowo władał tylko północną Jutlandią, stopniowo jednak odzyskał resztę Jutlandii, Zelandię i inne tereny spustoszonego i podzielonego za panowania poprzedniego króla kraju; w 1361 ponownie zjednoczył Danię przyłączając do niej Skanię i Gotlandię. Doprowadziło to jednak do konfliktu z Ligą Hanzeatycką zakończonego w roku 1370 podpisaniem niekorzystnego dla Danii traktatu stralsundzkiego.

W 1346 r. Waldemar sprzedał zakonowi krzyżackiemu Estonię, która należała do Danii od 1219. Ruch ten wyniknął z chęci skoncentrowania sił na odbudowie królestwa i uniknięcia ewentualnego konfliktu z niebezpiecznym zakonem - utrzymanie odległej prowincji byłoby zbyt kosztowne.

Waldemar pochowany został w katedrze Akademii w Sorø. W momencie śmierci króla z jego sześciorga dzieci przy życiu pozostała tylko Małgorzata I.

Przydomek Dojutrek zawdzięcza swojemu ulubionemu powiedzeniu jutro będzie nowy dzień.

Źródła:

• Palle Lauring: Danske konger og dronninger. Aschehoug, 2005, s. 122-128. ISBN 87-11-22285-9. (duń.)

Poprzednik Krzysztof II (po 8 latach bezkrólewia)

król Danii 1340–1375

Następca Olaf II