Waldemar Irek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Waldemar Irek
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 30 grudnia 1957
Oława
Data i miejsce śmierci 13 sierpnia 2012
Oława
Dziekan Śląskiego Dekanatu Wojskowego
Okres sprawowania 1991–1994
Rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu
Okres sprawowania 2007–2012
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 maja 1982

Waldemar Irek (ur. 30 grudnia 1957 w Oławie, zm. 13 sierpnia 2012 tamże) – polski duchowny katolicki, teolog, specjalizujący się w filozofii społecznej, katolickiej nauce społecznej, teologii praktycznej i społecznej, rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu w latach 2007–2012.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Oławie w 1957 roku jako syn Michała i Bronisławy z domu Podsiedlik. Uczęszczał w swoim rodzinnym mieście do liceum ogólnokształcącego, które ukończył w 1976, uzyskaniem świadectwa dojrzałości. Następnie podjął studia na Metropolitarnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, po zakończeniu których przyjął w 1982 święcenia kapłańskie.

W latach 1982–1985 pracował jako wikariusz i katecheta w Strzegomiu, a w latach 1985–1987 w Wydawnictwie Księgarni Archidiecezjalnej we Wrocławiu. Następnie został skierowany na studia specjalistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ukończył je w 1990, uzyskując stopień doktora nauk teologicznych w zakresie teologii fundamentalnej na podstawie pracy: Możliwość aplikacji społecznej zasady pomocniczości do rzeczywistości Kościoła w świetle katolickiej eklezjologii[1]. W tym samym roku został pracownikiem naukowym na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, gdzie prowadził ćwiczenia z homiletyki i wykłady z metodologii. W 1991 został adiunktem i objął wykłady z filozofii społecznej. Równocześnie objął funkcje kapelana Garnizonu WP we Wrocławiu i dziekana Śląskiego Okręgu Wojskowego, a w 1992 został redaktorem pisma wojskowego Nasza Służba. W latach 1995–2007 pełnił funkcję proboszcza w oławskiej parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła. W 2004 pozytywnie przeprowadził kolokwium habilitacyjne na podstawie swojego dorobku naukowego i pracy Oświecenie poprawione. Przezwyciężenie błędu antropologicznego (CA 17). Droga rekonstrukcji społecznej[2]. Od 2007 do śmierci pełnił funkcję rektora Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

Po nagłej śmierci jego wieloletnia partnerka wystąpiła do sądu z wnioskiem o ustalenie ojcostwa swojego trzyletniego syna. Badania DNA, na podstawie próbek pobranych przy zarządzanej przez sąd ekshumacji, potwierdziły ojcostwo księdza[3][4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Aby przezwyciężyć kryzys kultury, wyd. Lamis, Wrocław 2003.
  • Kościół w drodze, wyd. PWT, Wrocław 2003.
  • Oświecenie poprawione, wyd. PWT, Wrocław 2003.
  • Społeczność w świetle rozumu i wiary, wyd. PWT, Wrocław 2005.
  • Oblicza chrześcijańskiej nadziei, wyd. PWT, Wrocław 2008.
  • Eucharystia - tradycja czy teraźniejszość?, wyd. PWT, Wrocław 2008.
  • Koniec czy początek?, wyd. PWT, Wrocław 2009.

Przypisy

  1. Bazy danych: Nauka Polska
  2. Informacje w serwisie "Nauka Polska", (dostęp: 2.02.2011)
  3. Joanna Podgórska. Wojny genowe. „Polityka”. 2937 (50/2013), s. 30. "Polityka" Spółdzielnia Pracy. ISSN 032-3500. 
  4. Sąd w Oławie: Ksiądz Irek był ojcem trzyletniego Kuby. [dostęp 2014-01-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]