Waldemar Rezmer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Waldemar Stanisław Rezmer (ur. 6 marca 1949 w Gdyni) - polski historyk, specjalizujący się w historii najnowszej i historii wojskowej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1968 roku ukończył Technikum Łączności w Gdańsku i podjął studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończył je w 1973 roku, pod opieką Władysława Lewandowskiego. W latach 1973-1981 pracował jako nauczyciel w trójmiejskich szkołach.

W 1981 roku został zatrudniony na stanowisku starszego asystenta w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK. W 1983 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Tematem jego pracy doktorskiej były Działania armii "Poznań" w 1939 r., a promotorem Władysław Lewandowski.

Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 1993 na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, na podstawie rozprawy Operacyjna służba sztabów Wojska Polskiego w 1939 roku /organizacja, zasady funkcjonowania, przygotowanie do wojny). W roku 2000 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

W latach 2002-2008 pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Historycznych UMK, od 1994 roku kieruje Zakładem Historii Wojskowej w Instytucie Historii i Archiwistyki.

Współpracował z historykami litewskimi i rosyjskimi. W latach 2001-2004 kierował projektem badawczym Wojsko litewskie 1918-1940. 30 kwietnia 2009 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie. W 1999 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 578-579. ISBN 83-231-1988-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy