Waldemar Zboralski
| Waldemar Zboralski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 4 czerwca 1960 Nowa Sól |
| Rodzaj działalności | polityk, dziennikarz, działacz społeczny |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Waldemar Zboralski (ur. 4 czerwca 1960 w Nowej Soli) – polski polityk lewicowy, dziennikarz, działacz na rzecz środowiska LGBT.
Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Nowej Soli[1]. Założyciel Warszawskiego Ruchu Homoseksualnego, którego był przewodniczącym w latach 1987-1988. W latach 1992-2002 był stałym współpracownikiem miesięcznika Inaczej. W 1999 r. był członkiem zespołu redakcyjnego tygodnika "Gazeta Nowosolska". Publikuje w "Faktach i Mitach".
Był pierwszą ofiarą Akcji "Hiacynt" znaną z imienia i nazwiska[2][3]. W 2008 r. IPN odrzucił jego wniosek o ściganie inicjatorów tej akcji[4], co motywowano tym, że prześladowania homoseksualistów przez Milicję Obywatelską i SB w 1985 r. były zgodne z obowiązującym prawem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[5].
W 1992 r. jako pierwszy poruszył w prasie ogólnopolskiej kwestię legalizacji związków partnerskich Polaków[6].
Od 2002 r. był członkiem Antyklerykalnej Partii Postępu Racja. Pełnił w niej kolejno funkcje: przewodniczącego zarządu miejskiego w Nowej Soli, przewodniczącego zarządu regionu zielonogórskiego oraz rzecznika prasowego zarządu wojewódzkiego w Lubuskiem. W 2004 r. z ramienia tej partii kandydował do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego we Wrocławiu[7][8]. W 2004 r. jako pierwszy otrzymał honorowe członkostwo Kampanii Przeciw Homofobii[9]. W 2005 r. wstąpił do Unii Lewicy III RP. W w tym samym roku kandydował z jej ramienia w wyborach do Sejmu, na liście SLD, w okręgu wyborczym w Piotrkowie Trybunalskim.
Wraz ze swoim partnerem, Krzysztofem Nowakiem, zalegalizował swój związek partnerski w Anglii dnia 12 października 2007 r[10]. Byli pierwszą polską parą gejów, którzy uczynili to w tym kraju[11][adnotacja 1]. Zboralski i Nowak są jedną z par pokazanych w filmie dokumentalnym Roberta Glińskiego pt. Homo.pl.
Po emigracji do Wielkiej Brytanii ich prywatny wizerunek posłużył w czasie kampanii lobbingowania na rzecz legalizacji związków partnerskich w Polsce[12][13][14][15].
Był inicjatorem powstania grupy zrzeszającej polskie lesbijki i gejów na emigracji w Anglii[16][17], działającej przy Lesbian and Gay Foundation w Manchesterze. Był ławnikiem Sądu Koronnego w Manchesterze[18]. Pracuje w wyuczonym zawodzie jako pielęgniarz geriatryczny[19].
Działalność Zboralskiego na rzecz środowiska LGBT opisano w następujących publikacjach książkowych:
- 1988 Diskrete Leidenschaften, Homosexuelle Prosa aus Polen, Wolfgang Jöhling, Forster Verlag, Franfurt am Main, str.9-19, ISBN 3-922257-56-9
- 1994 Leksykon kochających inaczej, Fakty, Daty, Nazwiska, Andrzej Selerowicz, Wydawnictwo Softpres, str. 23-24, ISBN 83-900208-6-6
- 2009 HomoWarszawa, Przewodnik kulturalno-historyczny, praca zbiorowa, Wydawnictwo Abiekt.pl, Warszawa, str. 49, 91, 145, 156-158, ISBN 978-83-926968-1-0
[edytuj] Adnotacje
- ↑ Pierwszym Polakiem, który zawarł tego rodzaju związek jest Tomasz Bączkowski z Fundacji Równości; jego partner jest Niemcem. Wg innych źródeł pierwszą taką osobą był Leszek Soliński
Przypisy
- ↑ Wykaz absolwentów Liceum Ogólnokształcącego w Nowej Soli z roku 1979 (klasa IVe). [dostęp 2012-01-24].
- ↑ Sergiusz Wróblewski. Pytaniami deptano najintymniejszą sferę człowieka. „Inaczej”, s. 10-11, 1999-10. ISSN 1230-9532. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Joanna Gorzelińska. Różowe teczki. „Przekrój”, s. 34-35, 2004-08-24. ISSN 0033-2488. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Decyzja IPN z 2008 r. o odmowie ścigania inicjatorów Akcji "Hiacynt". [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Walpurg: Sojusz Kurtyki z Kiszczakiem, czyli jak IPN legitymizuje działania Milicji Obywatelskiej. W: gejowo.pl [on-line]. 2008-02-16. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Waldemar Zboralski. Jak z tym jest u Niemców?. „Przegląd Tygodniowy”, 1992. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ mich. Racja startuje. „Gazeta Lubuska”, 2004-03-30. ISSN 0137-9518. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Podsumowanie PKW wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2004 r., str. 9. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Dyplom nadania członkostwa honorowego KPH. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Certyfikat zawarcia brytyjskiego Civil Partnership (ang.). [dostęp 2011-10-30].
- ↑ mt: Pierwsi polscy geje, którzy wzięli ślub, mieszkają w Anglii. W: Gazeta.pl [on-line]. Agora S.A., 2008-03-28. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Reportaż POLSAT o Zboralskim i Nowaku. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Zbigniew Górniak: Waldku, biorę ciebie za żonę. W: nto.pl [on-line]. Nowa Trybuna Opolska, 2008-04-30. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Lesbijki i geje w Polsce. Wolność? Równość?. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora S.A., 2009-06-12. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Kamil Kromski: Nowa Sól - geje na ślubnym kobiercu. W: Tygodnik Nowosolski [on-line]. 2009-11-13. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Walpurg: Polska grupa lesbijsko-gejowska w Anglii. W: gejowo.pl [on-line]. 2009-06-24. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Andrew Gilliver: Poland's first married couple start action group (ang.). W: PinkPaper.com [on-line]. 2009-07-03. [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Akt powołania Zboralskiego na ławnika Sądu Koronnego w Manchesterze w 2010 r. (ang.). [dostęp 2011-10-30].
- ↑ Rejestr brytyjskiej Izby Pielęgniarek i Położnych (Nursing & Midwifery Council) (ang.). [dostęp 2011-10-30].
