Walentin Falin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Walentin Falin, ros. Baлeнтин Mиxaйлoвич Фaлин (ur. 3 kwietnia 1926 w Leningradzie) – sowiecki dyplomata i wykładowca, ambasador ZSRR w RFN (1971–1978).

Życiorys [edytuj]

W 1950 ukończył studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych, po czym podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych ZSRR. W latach 1971–1978 sprawował funkcję ambasadora ZSRR w RFN. Po powrocie do kraju był m.in. deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR oraz przewodniczącym Wydziału Międzynarodowego KC KPZR (1989–1991). Po 1991 osiedlił się w Niemczech, gdzie na zaproszenie Egona Bahra wykładał w Instytucie Polityki Bezpieczeństwa i Badań nad Pokojem przy Uniwersytecie w Hamburgu (niem. Institut für Friedensforschung und Sicherheitspolitik). W 2000 powrócił do Rosji, podejmując pracę wykładowcy w MGIMO.

Opublikował wspomnienia zatytułowane "Без скидок на обстоятельства. Политические воспоминания" (Moskwa 1999, ISBN 5-250-02673-7).

Bibliografia [edytuj]