Walerian Kalinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walerian Kalinka 1826 – 1886

Walerian Kalinka – o. Walerian Kalinka CR (ur. 20 listopada 1826 w Krakowie, zm. 26 grudnia 1886) – polski duchowny, historyk, założyciel Polskiej Prowincji Zmartwychwstańców.

Spis treści

Biografia [edytuj]

W latach (1840-45) studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Brał udział w powstaniu krakowskim 1846 r. W 1868 r. wstąpił do zgromadzenia zmartwychwstańców i w 1870 otrzymał święcenia kapłańskie. Należał do Towarzystwa Historycznego oraz do Akademii Umiejętności. W latach 1861-1886 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.[1]Od 1856 członek Komitetu Wydawniczego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu.[2] Był współtwórcą krakowskiej szkoły historycznej. Współpracownik Hotelu Lambert i jeden z krakowskich stańczyków. Był redaktorem emigracyjnego pisma Wiadomości Polskie[3]. W czasie powstania styczniowego był kierownikiem dyplomatycznej Agencji Szwedzkiej[4].

Ostatnie lata życia spędził we Lwowie (przy ul. Piekarskiej), kierując pierwszą fundacją Zmartwychwstańców w kraju. Założył tam Internat Ruski. Był prowincjałem regionu. Tablica poświęcona Walerianowi Kalince znajduje się w prezbiterium Kościóła Zmartwychwstania Pana Jezusa we Lwowie przy ulicy Piekarskiej.

W latach 1891-1902 ukazało się zbiorowe wydanie jego prac (Dzieła, t. 1-12) w których przeprowadził głęboką analizę wewnętrznych przyczyn upadku Polski i rozbiorów, wskazując drogę odrodzenia. Jest autorem wielu prac naukowych głównie historycznych.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Waleriana Kalinki

Dzieła [edytuj]

  • Galicja i Kraków pod panowaniem austriackim
  • Przegrana Francji i przyszłość Europy
  • Hugo Kołłątaj
  • Nasze zadania i uchybienia
  • Ostatnie lata panowania Stanisława Augusta
  • O Dziejach Polski prof. M.Bobrzyńskiego
  • O znaczeniu obchodu 3 Maja
  • Względy Polskie w sprawie władzy świeckiej papieża
  • Żale Polaków na Zachód
  • Ustawa trzeciego maja
  • Sejm Czteroletni
  • Sprawa ruska na Sejmie Czteroletnim

Przypisy

  1. ↑ Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 2.
  2. ↑ Anna Mazanek, Towarzystwo Historyczno-Literackie, w: Literatura Polska, przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1985, t. II, s. 482.
  3. ↑ Sławomir Kalembka, Wielka Emigracja, Polskie wychodźstwo polityczne w latach 1831-1862, Warszawa 1971, s. 425.
  4. ↑ Historia dyplomacji polskiej, t. III, Warszawa 1982, s. 507.

Bibliografia [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Walerian_Kalinka&oldid=36344587”