Walerij Gazzajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walerij Gazzajew
Valeriy Gazzaev.jpg
Imię i nazwisko Walerij Gieorgiewicz Gazzajew
Data i miejsce
urodzenia
7 sierpnia 1954
Ordżonikidze, ZSRR Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
Pozycja napastnik
Wzrost 173 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Dynamo Kijów (trener)
Kariera juniorska
1966–1969 Spartak Ordżonikidze
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1970–1973
1974
1975
1976–1978
1979–1985
1986
Spartak Ordżonikidze
SKA Rostów nad Donem
Spartak Ordżonikidze
Lokomotiw Moskwa
Dynamo Moskwa
Dinamo Tbilisi
53 (9)
12 (1)
33 (14)
72 (14)
197 (70)
14 (5)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1978–1980
1980–1983
 ZSRR
 ZSRR olimpijska
8 (4)
11 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1989–1991
1991–1993
1994–1999
1999–2001
2001–2003
2001–2002
2002–2003
2004–2008
2009–2010
Spartak Ordżonikidze
Dynamo Moskwa
Ałanija Władykaukaz
Dynamo Moskwa
CSKA Moskwa
 Rosja U-21
 Rosja
CSKA Moskwa
Dynamo Kijów

Walerij Gieorgiewicz Gazzajew (ros. Валерий Георгиевич Газзаев, oset. Гæззаты Георгийы фырт Валери, ur. 7 sierpnia 1954 w Ordżonikidze, ob. Władykaukaz), rosyjski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, oraz trener piłkarski pochodzenia osetyjskiego. Jako zawodnik grał w m.in. Lokomotiwie Moskwa i Dynamie Moskwa oraz w młodzieżowej reprezentacji ZSRR, z którą dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Europy. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował jako trener na przemian w Dynamie Moskwa i Spartaku-Ałanii Władykaukaz. Z tym drugim klubem wywalczył w 1995 mistrzostwo kraju. Od 2002 do 2003 był selekcjonerem reprezentacji Rosji; podał się do dymisji po porażkach z Albanią i Gruzją w połowie eliminacji do Euro 2004. Największe sukcesy odniósł po rozstaniu z kadrą, kiedy został trenerem CSKA Moskwa. Po zdobyciu wszystkich najważniejszych trofeów krajowych, w 2005 doprowadził ten klub do zwycięstwa w Pucharze UEFA.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Był napastnikiem m.in. Spartaku Ordżonikidze, Lokomotiwu Moskwa i Dynama Moskwa, z którym w 1984 zdobył Puchar Związku Radzieckiego. W ciągu całej piłkarskiej kariery w Wyższej Lidze rozegrał 283 mecze i strzelił 89 goli.

W reprezentacji ZSRR wystąpił w 8 meczach, w których strzelił 4 gole. Z drużynami młodzieżowymi wywalczył mistrzostwo Europy w 1976 (U-21) i 1980 (U-23). Ponadto brał udział w Igrzyskach Olimpijskich 1980 w Moskwie, gdzie piłkarze ZSRR zdobyli brązowy medal.

Piłkarską karierę zakończył w 1986, w wieku 32 lat.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

W 1987 został szkoleniowcem drużyny juniorów w Dynamie Moskwa. Dwa lata później rozpoczął pracę w charakterze trenera pierwszego zespołu w Spartaku Ordżonikidze, z którym w 1990 awansował do radzieckiej ekstraklasy. Po krótkiej przygodzie z Dynamem Moskwa, w 1994 powrócił do Spartaka (który zmienił nazwę na Ałania Władykaukaz) i pracował w tym klubie przez sześć lat. Już w pierwszym sezonie (1995) doprowadził go do pierwszego w historii tytułu mistrza Rosji. Rok później Ałania zajęła w lidze drugie miejsce.

Później przez półtora roku ponownie prowadził Dynamo, ale w tym czasie zdołał jedynie awansować do finału Pucharu Rosji. W 2002 rozpoczął przygodę z lokalnym rywalem Dynama CSKA Moskwa, z którym w kolejnym sezonie zdobył mistrzostwo kraju. Jednocześnie był selekcjonerem reprezentacji młodzieżowej.

Po Mundialu 2002 zastąpił Olega Romancewa na stanowisku trenera kadry A. Rosjanie efektownie rozpoczęli eliminacje do Euro 2004 od wygranych 4:2 z Irlandią i 4:1 z Albanią, jednak na przełomie marca i czerwca 2003 w trzech meczach zdobyli tylko jeden punkt; odnieśli dwie porażki ze znaczniej niżej rozstawionymi rywalami (1:3 z Albanią i 0:1 z Gruzją) oraz remis 2:2 ze Szwajcarią. Gazzajewowi zarzucano zbyt radykalne odmłodzenie zespołu. W sierpniu po przegranej w meczu towarzyskim z Izraelem podał się do dymisji. Był selekcjonerem dokładnie przez rok, w ciągu którego reprezentacja rozegrała dziewięć meczów (4 zwycięstwa – 2 remisy – 3 porażki).

W 2004 ponownie został trenerem CSKA Moskwa. W ciągu dwu sezonów zespół zdobył wszystkie najważniejsze trofea krajowe (mistrzostwo i Puchar Rosji w 2005 oraz Superpuchar Rosji w 2004), a wkrótce – po zwycięstwie 3:1 nad Sportingiem Lizbona – sięgnął po Puchar UEFA. Gazzajew wprowadził do zespołu wielu młodych piłkarzy, nierzadko nastolatków (bramkarz Igor Akinfiejew miał 19 lat, kiedy wygrał Puchar UEFA, obrońcy – bracia Aleksiej i Wasilij Bieriezuccy 24 lata), którzy niedługo potem stali się filarami drużyny narodowej. Z bardziej doświadczonych piłkarzy w CSKA ważną rolę odgrywają jedynie obrońca Siergiej Ignaszewicz i pomocnik Rołan Gusiew. O sile ataku decydują młodzi BrazylijczycyVágner Love, Daniel Carvalho, i Dudu Cearense. 5 grudnia 2008 ogłosił swoją rezygnację z pracy w moskiewskim klubie.

Do pracy szkoleniowej powrócił w maju 2009 – zastąpił swojego rodaka Jurija Siomina w Dynamie Kijów[1][2]. 1 października 2010 roku po serii niedanych meczów podał się do dymisji[3]

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]