Walter Cannon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Walter Bradford Cannon (ur. 19 października 1871 w Prairie du Chien, Wisconsin, zm. 1 października 1945) – amerykański fizjolog, neurolog i psycholog.

W 1932 r, w swojej publikacji The Wisdom of the Body wprowadził pojęcie homeostazy, na podstawie założeń Claude Bernarda (1857) na temat stabilności środowiska wewnętrznego organizmu.

W latach 1906–1942 profesor Uniwersytetu Harvarda w Cambridge w USA. Pionier nowoczesnej fizjologii, zwłaszcza badań nad fizjologicznymi mechanizmami emocji, roli autonomicznego układu nerwowego i układu hormonalnego w przystosowaniu się organizmu do warunków stresu (zob. śmierć voodoo). Autor tzw. mobilizacyjnej teorii uczuć. Jako pierwszy zastosował metodę promieni rentgenowskich w badaniach czynności przewodu pokarmowego. Jego prace dotyczyły przystosowania się organizmu do warunków stresowych. Współodkrywca zjawiska neurosekrecji. Prekursor medycyny psychosomatycznej.

Wybrane prace:

  • The Mechanical Factors of Digestion (1911)
  • Bodily Changes in Pain, Hunger, Fear and Rage (1915)
  • Traumatic Shock (1923)
  • The Wisdom of the Body (1932)