Walter Rangeley
| Walter Rangeley | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
14 grudnia 1903 Salford |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 16 marca 1982 Glyndŵr |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Walter Rangeley (ur. 14 grudnia 1903 w Salford, zm 16 marca 1982 w Glyndŵr) – brytyjski lekkoatleta sprinter, trzykrotny medalista olimpijski.
Rangeley był aktywnym sportowcem przez większość lat 20. i lat. 30. XX wieku. Na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu zdobył wraz z kolegami (Haroldem Abrahamsem, Williamem Nicholem i Lancelotem Royle) srebrny medal w sztafecie 4 × 100 metrów. Startował na tych igrzyskach również w biegu na 100 metrów, ale odpadł w ćwierćfinale.
Na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie Rangeley zdobył srebrny medal w biegu na 200 metrów oraz brązowy w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Cyril Gill, Teddy Smouha, Rangeley i Jack London). W biegu na 100 m ponownie odpadł w ćwierćfinale.
Podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1934 w Londynie zdobył brązowy medal w biegu na 220 jardów i złoty w sztafecie 4 × 110 jardów. Startował również w sztafecie 4 × 100 m na igrzyskach olimpijskich w 1936 w Berlinie, ale sztafeta brytyjska odpadła w przedbiegach.
W 1924 trzykrotnie poprawiał rekord kraju w sztafecie 4 × 100 metrów, a w 1935 wyrównał rekord Wielkiej Brytanii w biegu na 100 metrów (10,6)[1].
W późniejszych latach Rangeley pracował jako urzędnik w banku.
Przypisy
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 11, 170.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Biografia Rangeley'a na stronie Sports-Reference.com (ang.). [dostęp 16 maja 2010].