Walther Kossel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walther Kossel
Walther Kossel
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1888
Niemcy Berlin
Data i miejsce śmierci 22 maja 1956
Niemcy Tybinga
Zawód fizykochemik
Narodowość niemiecka

Walther Kossel (ur. 4 stycznia 1888 w Berlinie, zm. 22 maja 1956 w Tybindze) – fizykochemik niemiecki, syn Albrechta Kossela. Wyjaśnił mechamizm powstawania charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego. Współtwórca (obok G.N. Lewisa) elektronowej teorii wiązań chemicznych[1].

W latach 1932-1945 profesor Politechniki w Gdańsku, od 1947uniwersytetu w Tybindze. W 1916 opracował teorię wiązania heteropolarnego (wiązanie jonowe). W 1927 sformułował tzw. kinematyczną teorię krystalizacji. W Gdańsku Kossel zajmował się eksperymentalnym badaniem zjawiska interferencji promieniowania rentgenowskiego oraz szybkich elektronów rozpraszanych na monokryształach. Za swoje osiągnięcia w 1944 roku otrzymał Medal Maxa Plancka najwyższe odznaczenie przyznawane przez Niemieckie Towarzystwo Fizyczne.

Anegdota o profesorze Kosselu:

  • Profesor fizyki Walther Kossel był niemieckim wykładowcą. Pewnego razu egzaminował w grupie pięciu Polaków i sześciu Niemców. Powiedział wtedy: Panowie, gdybyście wy się zjednoczyli, a nie kłócili - Polacy ze swoją zdolnością i Niemcy z pracowitością - zawojowalibyście świat.

Przypisy

  1. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 201. ISBN 8371832400.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Mikos: Polacy na politechnice w Gdańsku w latach 1904-1939. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-06804-3.