Wamana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wamana jako Triwikrama - grafika nepalska

Wamana (dewanagari: वामन, dosłownie Karzeł) – w mitologii indyjskiej piąty[1] z awatrów boga Wisznu, który pojawił się pod postacią karła w czasie drugiej epoki Mahajugi, Tretajudze. Jest pierwszą inkarnacją posiadającą kompletnie ludzką formę.[2]

Treść mitu[edytuj | edytuj kod]

Dajtja Bali, wnuk Prahlady, dzięki ascezie, osiągnął moc niemal równą boskiej i zawładnął trzema światami, co rozgniewało bogów, a zwłaszcza Indrę.

Wisznu zjawił się w siedzibie Balego pod postacią drobnego bramina, którego zgodnie z przyjętym zwyczajem demon ugościł z szacunkiem. Przystał też na prośbę niepozornego mędrca, o powierzenie mu takiej ilości ziemi, jaką będzie w stanie przemierzyć trzema krokami. Bramin osiągnął nagle niewyobrażalne rozmiary. Jedną tylko stopą zakrył powierzchnię ziemi. Kolejny krok objął niebo i siedziby jego mieszkańców, przy trzecim kroku postawił stopę na głowie Bali,[2] który pod tym ciężarem wpadł do podziemi, gdzie już pozostał[3]..

Mit Karła ukazuje ideę bóstwa, które w myśl hinduizmu jest wszechogarniające.

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 346, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.
  2. 2,0 2,1 Bhagawatapurana, Canto 8, rozdz. 18, Śri Śrimad A.C. Bhaktivedanta Swami, Wydawnictwo BBT
  3. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 105, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-369-7.