Wanadynit
| Wanadynit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | vanadynit | ||
| Skład chemiczny | Pb5 [Cl(VO4)3] chlorowanadan ołowiu(II). |
||
| Twardość w skali Mohsa | 2,5-3 | ||
| Przełam | nierówny, muszlowy | ||
| Łupliwość | brak | ||
| Układ krystalograficzny | heksagonalny | ||
| Gęstość minerału | 6,8-7,1 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | czerwony, żółty, brunatny w odcieniach | ||
| Rysa | biała, żółtawa | ||
| Połysk | diamentowy, tłusty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Wanadynit (vanadynit) – minerał z gromady wanadanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, tylko lokalnie tworzy duże wystąpienia.
Nazwa pochodzi od pierwiastka wanadu, który jest składnikiem tego minerału.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, tabliczkowym lub płytkowym. Najczęściej krystalizuje w postaci słupa heksagonalnego zakończonego podwójną piramidą. Występuje w skupieniach ziarnistych, nerkowatych, kulistych. Tworzy też agregaty igiełkowe, promieniste, czasami włókniste. Jest kruchy i przezroczysty. Jest izostrukturalny z mimetezytem, apatytem, piromorfitem.
Występowanie [edytuj]
Powstaje jako minerał wtórny w strefach utleniania kruszców ołowiu. Współwystępuje z piromorfitem, wulfenitem, kalcytem.
Miejsca występowania: Rosja, Meksyk, Maroko, USA, Namibia, Austria, Hiszpania, Słowenia.
Zastosowanie [edytuj]
- ważna ruda wanadu – zawiera 19,2% V,
- służy do otrzymywania bardzo twardych stopów z żelazem,
- służy jako barwnik,
- do produkcji środków ochrony roślin,
- do produkcji kwasu siarkowego,
- poszukiwany przez kolekcjonerów,
- bywa stosowany jako kamień jubilerski.
Bibliografia [edytuj]
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996.
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003.
Linki zewnętrzne [edytuj]
