Wanda Telakowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tablica informująca o patronkę ulicy umieszczona na budynku Instytutu Wzornictwa Przemysłowego przy ulicy Wandy Telakowskiej w Warszawie

Wanda Telakowska (ur. 20 kwietnia 1905 w Sosnowcu, zm. 15 stycznia 1985 w Warszawie – polski artysta plastyk, organizator polskiego wzornictwa przemysłowego.

W warszawskim gimnazjum im. Cecylii Plater-Zyberkówny uczyła się m.in. pod kierunkiem Stanisława Noakowskiego. Po maturze 1923 rozpoczęła studia malarstwa i grafiki w Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u prof. Edmunda Bartłomiejczyka. Studia ukończyła w roku 1931. W roku 1935 roku otrzymała złoty medal na konkursie we Florencji, w roku 1937 złoty medal na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.

Była zaprzyjaźniona z pisarzami: Jarosławem Iwaszkiewiczem, Antonim Słonimskim i Ireną Krzywicką.

W okresie okupacji Wanda Telakowska pracowała jako nauczyciel liternictwa i technik reklamy w liceum handlowym im. Roeslerów. W pierwszych latach powojennych wraz z Marią Skoczylas-Leszczyńską organizowała Biuro Nadzoru Estetyki Produkcji, z którego powstał w październiku 1950 Instytut Wzornictwa Przemysłowego z siedzibą w Warszawie przy ul. Świętojerskiej 3/5. 1 października 1968 została zmuszona do opuszczenia stanowiska dyrektora Instytutu Wzornictwa Przemysłowego. Pozostała w Instytucie na stanowisku kierownika zespołów projektowych.

W ostatnich latach życia utraciła wzrok. Swoje zbiory przekazała Muzeum Narodowemu w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]