Wapnica (powiat kamieński)
| Wapnica | |
 Jezioro Turkusowe i Wapnica |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | kamieński |
| Gmina | Międzyzdroje |
| Liczba ludności | 350 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 91 |
| Kod pocztowy | 72-500 |
| Tablice rejestracyjne | ZKA |
|
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
  Wapnica
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Wapnica
|
|
 53°52′45″N 14°26′37″E / 53.879166666667, 14.443611111111Na mapach: 53°52′45″N 14°26′37″E / 53.879166666667, 14.443611111111 |
|
Wapnica (niem. Kalkofen) - wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Międzyzdroje, 5,5 km na południe od Międzyzdrojów.
Spis treści |
Położenie i charakterystyka [edytuj]
Wieś położona na wyspie Wolin, wzdłuż południowego skraju Doliny Trzciągowskiej, pomiędzy leśnymi Pagórkami Lubińsko-Wapnickimi Wolińskiego Parku Narodowego. Na południu Jezioro Turkusowe i obszar ochrony ścisłej im. prof. Władysława Szafera. 1 km na wschód-północny wschód obszar ochrony ścisłej im. dr. Bogdana Dyakowskiego. Na zachodzie, nad jeziorem Wicko Wielkie (zatoka Zalewu Szczecińskiego) - port Wapnica.
Wieś letniskowa, założona w połowie XVII w., dawniej znana z rozległych pokładów kredy (porwak lodowcowy), która była tu wydobywana na potrzeby dużej cementowni w pobliskim Lubinie (0,5 km na południe od portu w Wapnicy).
Jezioro Turkusowe - jedna z atrakcji Wolińskiego Parku Narodowego, na południu Wapnicy. Jezioro powstało na skutek zalania wyrobisk dawnej kopalni kredy wodami podskórnymi. Na południowym wysokim brzegu (Piaskowa Góra) punkt widokowy. W pobliżu znakowany niebieski turystyczny Szlak Nad Bałtykiem i Zalewem Szczecińskim (Międzyzdroje→ Wolin)[1].
Kaplica adaptowana z budynku mieszkalnego (ul. Turkusowa 7). W pobliżu (ul. Turkusowa 9) plebania parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Lubinie[2].
W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Pomniki przyrody i drzewa pomnikowe [edytuj]
- cisy na ul. Turkusowej:
- "Turkus 1" - o obwodzie 270 cm
- "Turkus 2" - o obwodach 105+55+90 cm
- "Turkus 3" - o obwodach: 45+60+50+50 cm
- "Turkus 4" - o obwodzie 70 cm
- "Turkus 5" - o obwodzie 170 cm
- "Turkus 6" - o obwodach 125+90 cm
- dąb "Prastary" (u. Turkusowa) o obwodzie 680 cm
- dęby "Bliźniaki"
- dęby "Pamięci" (ul. Turkusowa i ul. Jodłowa) o obwodzie średnim 250 cm, dęby zasadzone na rzucie trójkąta równobocznego o boku 2 m
- dąb "Perun" - dąb szypułkowy (ul. Turkusowa 16)
- dęby szypułkowe na ul. Turkusowej:
- dąb "Orlik 1",
- dąb "Orlik 2",
- dąb "Orlik 3"[3]
Przypisy
- ↑ Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 2001, s. 117. ISBN 83-7200-583-4.
- ↑ Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 407. ISBN 83-7041-202-5.
- ↑ Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 56-57, 2007. ISSN 1642-8455 (pol.).
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||||
