Wapnica (powiat kamieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wapnica
Jezioro Turkusowe i Wapnica
Jezioro Turkusowe i Wapnica
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat kamieński
Gmina Międzyzdroje
Liczba ludności 350
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 72-500
Tablice rejestracyjne ZKA
SIMC 0779443
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Wapnica
Wapnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wapnica
Wapnica
Ziemia 53°52′45″N 14°26′37″E/53,879167 14,443611Na mapach: 53°52′45″N 14°26′37″E/53,879167 14,443611
Mapa wyspy Wolin z zaznaczoną Wapnicą

Wapnica (niem. Kalkofen) - wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Międzyzdroje, 5,5 km na południe od Międzyzdrojów.

Położenie i charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona na wyspie Wolin, wzdłuż południowego skraju Doliny Trzciągowskiej, pomiędzy leśnymi Pagórkami Lubińsko-Wapnickimi Wolińskiego Parku Narodowego. Na południu Jezioro Turkusowe i obszar ochrony ścisłej im. prof. Władysława Szafera. 1 km na wschód-północny wschód obszar ochrony ścisłej im. dr. Bogdana Dyakowskiego. Na zachodzie, nad jeziorem Wicko Wielkie (zatoka Zalewu Szczecińskiego) - port Wapnica.

Wieś letniskowa, założona w połowie XVII w., dawniej znana z rozległych pokładów kredy (porwak lodowcowy), która była tu wydobywana na potrzeby dużej cementowni w pobliskim Lubinie (0,5 km na południe od portu w Wapnicy).

Jezioro Turkusowe - jedna z atrakcji Wolińskiego Parku Narodowego, na południu Wapnicy. Jezioro powstało na skutek zalania wyrobisk dawnej kopalni kredy wodami podskórnymi. Na południowym wysokim brzegu (Piaskowa Góra) punkt widokowy. W pobliżu znakowany niebieski turystyczny Szlak Nad Bałtykiem i Zalewem Szczecińskim (MiędzyzdrojeWolin)[1].

Kaplica adaptowana z budynku mieszkalnego (ul. Turkusowa 7). W pobliżu (ul. Turkusowa 9) plebania parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Lubinie[2].

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Pomniki przyrody i drzewa pomnikowe[edytuj | edytuj kod]

  • cisy na ul. Turkusowej:
    • "Turkus 1" - o obwodzie 270 cm
    • "Turkus 2" - o obwodach 105+55+90 cm
    • "Turkus 3" - o obwodach: 45+60+50+50 cm
    • "Turkus 4" - o obwodzie 70 cm
    • "Turkus 5" - o obwodzie 170 cm
    • "Turkus 6" - o obwodach 125+90 cm
  • dąb "Prastary" (u. Turkusowa) o obwodzie 680 cm
  • dęby "Bliźniaki"
  • dęby "Pamięci" (ul. Turkusowa i ul. Jodłowa) o obwodzie średnim 250 cm, dęby zasadzone na rzucie trójkąta równobocznego o boku 2 m
  • dąb "Perun" - dąb szypułkowy (ul. Turkusowa 16)
  • dęby szypułkowe na ul. Turkusowej:
    • dąb "Orlik 1",
    • dąb "Orlik 2",
    • dąb "Orlik 3"[3]

Przypisy

  1. Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 2001, s. 117. ISBN 83-7200-583-4.
  2. Roman Kostynowicz: Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Szczecin: Ottonianum, 2000, s. 407. ISBN 83-7041-202-5.
  3. Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 56-57, 2007. ISSN 1642-8455 (pol.). 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]