Warcisław VII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Warcisław VII
Z łaski Bożej książę szczeciński, pomorski, kaszubski, władca Slawii i Rugii
książę słupski
Okres panowania od 1377
do 1395
Poprzednik Kazimierz IV
Następca Bogusław VIII
Dane biograficzne
Dynastia Gryfici
Urodziny w okr. 13621363, najp. 1365
Śmierć 25 lutego 1395
Ojciec Bogusław V
Matka Adelajda Welf
Żona Maria
Dzieci Eryk Pomorski, Katarzyna

Warcisław VII (ur. w okr. 13621363, najp. 1365, zm. 25 lutego 1395[1]) – książę słupski z dynastii Gryfitów, syn Bogusława V, księcia wołogosko-rugijskiego i słupskiego oraz Adelajdy Welf.

Życie i panowanie[edytuj | edytuj kod]

Syn Bogusława V i Adelajdy Welf, młodszy brat (przyrodni) Kaźka Słupskiego i starszy, rodzony Bogusława VIII. W 1377 objął władzę w Księstwie Słupskim po śmierci Kaźka (Kazimierza IV), po pewnym czasie do współrządów dopuścił Bogusława VIII, któremu kilkakrotnie wydzielał różne części księstwa. Usiłował uzyskać od Polski ziemię kujawską i dobrzyńską po starszym bracie, ale bez powodzenia[1][2].

W 1386 w Lęborku, wraz z bratem Bogusławem VIII zawarł przeciwko Polsce sojusz z Zakonem krzyżackim, który obiecał mu pomoc w zdobyciu ziem po Kaźku Słupskim i wspomógł znaczną sumę pieniędzy[2][3]. W 1388 jego syn Bogusław został adoptowany przez królową Małgorzatę I, otrzymał nowe imię Eryk, został koronowany na króla Norwegii, a później panował w trzech państwach skandynawskich jako Eryk Pomorski[4][5][6]. Warcisław VII przeszedł w tym czasie na stronę Polski, nie wywiązując się z sojuszu z Krzyżakami i wprowadził blokadę dróg wiodących z Niemiec do państwa zakonnego, uniemożliwiając przybywanie nowych rycerzy do zakonu. W 1390 wraz z Bogusławem VIII zawarł w Pyzdrach układ z Władysławem Jagiełłą, otrzymując Nakło w zamian za prowadzenie dalszej blokady lądowej państwa krzyżackiego. W latach 13911392 odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej[3][7].

Został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach na początku 1395, prawdopodobnie pod zamkiem w Szadzku, być może za sprawą Krzyżaków. Jego miejsce pochówku nie jest znane[8][7].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Z małżeństwa z Marią, córką Henryka III, księcia meklemburskiego na Schwerinie i Ingeborgi duńskiej miał dwoje dzieci[9], tj.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Warcisław IV
ur. w okr. 11–27 V 1291
zm. w okr. 31 VII–1 VIII 1326
Elżbieta
ur. w okr. 1300–1304
zm. w okr. II–III 1355
lub przed 2 II 1356
Ernest I
ur. w okr. 1297–1305
zm. 1361
Adelajda Everstein–Polle
ur. przed 1325
zm. w okr. 29 IX 1373–1376
         
     
  Bogusław V
ur. w okr. 1317–1318
 zm. w okr. 3 II–24 IV 1374
Adelajda Welf
ur. ok. 1341
zm. być może 5 II 1407
     
   
Maria
ur. 1363–1367
zm. w okr. 9 VIII 1402–7 II 1403
OO   przed 23 III 1380
Warcisław VII
(ur. w okr. 1362–1363,
najp. 1365,
zm. 25 II 1395)
                   
                   
                   
Katarzyna
ur. 1390 lub 1391
zm. 4 III 1426
Eryk Pomorski
ur. przed 11 VI 1382
zm. zap. 3 V lub przed 16 VI 1459


Przypisy

  1. 1,0 1,1 E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 323-325.
  2. 2,0 2,1 J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 397.
  3. 3,0 3,1 K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 69.
  4. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 332.
  5. A. Kersten, Historia Szwecji, ss. 102-103.
  6. K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 79.
  7. 7,0 7,1 J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 398.
  8. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 324-325.
  9. E.Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 325.
  10. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 332-337.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa (opracowania)[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa (online)[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Bogusław V
książę słupski
1377-1395
Następca
Bogusław VIII